Renewelt

...a Zwyciężczynią jest...

2012-01-29T12:18:00.002+01:00

Nie tak od razu...
Na początku bardzo dziękuję za liczny udział w rozdawajce i za wszystkie komentarze. Było ich dużo, ku mojej radości :) Nie napisałam dokładnie, do której godziny w sobotę czekam na Wasze wpisy, dlatego zamknęłam listę o godzinie 00.00. Wydrukowałam komentarze, całe 22 strony i losowanie mogło się odbyć.

Tradycyjnie nie maczałam w tym palców - ja jestem od dziergania. Resztę pozostawiam ślepemu losowi i szczęśliwej ręce, która tym razem należała do mojej Córki.

Pomerdała w koszyczku i... otulacz powędruje do Anny:

GRATULUJĘ!

Na koniec uchylam rąbka tajemnicy:

Annę proszę o kontakt w celu dogadania szczegółów :)

Serdecznie Was pozdrawiam!

Dla Juniora

2012-01-16T14:24:00.003+01:00

Wczesną jesienią Synek poprosił mnie, żebym WRESZCIE zrobiła na drutach coś dla niego.
Wybrał sobie włóczkę:

Sam ją sobie zwinął:

Tymczasem ja zaczęłam zastanawiać się nad wyborem wzoru. Szperając po sieci natknęłam się na takie coś:

Ścieg mi się spodobał, nie był trudny do rozszyfrowania. Chwyciłam za druty i tak powstał komplecik:

W klasie W. dzieci notorycznie gubią szaliki, komin natomiast sprawdza się fantastycznie, bo nie zsunie się podczas marszu na stołówkę, czy biegania na przerwie. Ewentualność zgubienia rękawiczek została zażegnana "ajkordowym" rulonikiem, którym połączyłam je ze sobą. Komplet jest cieplutki, nie gryzie i jest chętnie noszony. Jest przy tym nawet trochę zabawy :)

Idąc za ciosem i chcąc pozbyć się reszty włóczki Lang Yarns Baby Alpaca. Zrobiłam kolejny zestaw:

Wzór na czapkę kupiłam na Ravelry, to Honegart. Dorobiłam rękawiczki oraz komin - prosty - same prawe oczka. Wykorzystanie motywu z czapy w otulaczu, byłoby według mnie przesadą. Z tego samego powodu zrezygnowałam też z wykończenia szydełkowego.

Komplet został przetestowany podczas spaceru. Właściciel jest z niego równie zadowolony jak z pierwszego :)

Okołochoinkowo

2012-01-10T18:58:00.003+01:00

Nasza "panna Zielona" powoli zaczyna się sypać, to znak że temat gwiazdkowy trzeba zakończyć. Tym samym nadrobię trochę blogowych zaległości.

Wykorzystałam zeszłoroczne ozdoby, dodałam tylko ususzone przeze mnie i nieco podrasowane plastry pomarańczy:

Pod choinką obok prezentów od Gwiazdora znalazło się kilka moich dziergadeł.

Dla teściowej zrobiłam czapkę, bo poprzednia najlepszy czas ma już za sobą. Kolorystyka podobna, fason właściwie też. Inspirację znalazłam, nie pierwszy raz zresztą na tym blogu. Zaopatrzyłam się we włóczkę Garnstudio DROPS Baby Alpaca Silk, zachwalaną przez effcię i się nie zawiodłam. Włóczka jest naprawdę godna polecenia. Czapkę robiłam podwójną nitką. Niestety teściowa nie wystąpi w roli modelki. Choć nie jest to model dla nastolatki, o prezentację poprosiłam Z.

Dla teścia wydziergałam skarpety:

Włóczka, z której je zrobiłam to Regia Highland Tweed 2750. Wzór wyszukałam na Ravelry. Robótkę zaczynamy od palców, wszystko jest fantastycznie rozpisane, pięta wychodzi zgrabniutka. Z czystym sercem mogę polecić ten opis.

Dla córki, która jak twierdzi ma za mało dodatków :) - zrobiłam z włóczki Debbie Bliss Paloma, prosty komin wzorem patentowym. Z resztek włóczki po czapce dla teściowej - kokardkę (nie jest oczywiście przyszyta, można ją odpiąć i ozdobić np. kurtkę). Mam zamówienie na kolejne kolorowe "kukardki".

Kruliczyca podsunęła myśl, żeby pozbyć się zaległości według jakiegoś klucza, ja zabrałam się za to od końca. Może to będzie sposób :)

Przypominam o rozdawajce. Zaczęłam rozważać zrobienie otulacza po zakończeniu zabawy, tak żeby zwyciężczyni sama wybrała sobie zestaw kolorystyczny. Czy jednak mi zaufacie??? Co o tym myślicie???

Mam plan...

2012-01-05T23:11:00.009+01:00

... ale jak wiadomo plan to nie wszystko. Trzeba go jeszcze wcielić w życie.

Na początek bardzo dziękuję za wszystkie życzenia świąteczne i miłe słowa pod moim adresem. Każda osoba, która o mnie pamiętała, ma w mojej pamięci osobne miejsce :)

Chciałabym zrobić zestawienie zeszłorocznych dziergadeł. Mam nadzieje, że do wiosny zdążę. Przeglądając zdjęcia moich robótek przeraziłam się. Mam ogromne blogowe zaległości. Leżą sobie sweterki, rękawiczki, skarpetki, czapki, kominy i .... dużo innych rzeczy też sobie leży czekając cierpliwie na stosowną notkę. Jeszcze dumam jak się z tym uporam.

Wielkimi krokami zbliża się trzecia rocznica mojego blogowego jestestwa. Teraz to będzie mój priorytet. Nie zrobię dla Was czapki, chyba że na szczególne życzenie zwycięzcy rozdawajki, którą niniejszym ogłaszam. Zrobię za to Inspira Cowl, a to dlatego, że mój osobisty spisuje się na medal. Mam włóczkę, pierwsze próby jej zestawienia za sobą, ale szukam dalej...

Zasady rozdawajki:

- umieścić komentarz, pod tym i tylko tym postem
- będzie mi miło, jeśli informacja o rozdaniu znajdzie się na Waszym blogu
- posiadanie bloga nie jest absolutnie konieczne do wzięcia udziału w zabawie, proszę tylko o dane kontaktowe
- wszelkie sugestie co do kombinacji kolorystycznych są mile widziane :)
- losowanie odbędzie się w sobotę 28 stycznia
- zwycięzcę poznacie następnego dnia

Otulacz powstanie z tych motków:

Muszę dodać, że zdjęcia mogą sugerować zestawy kolorystyczne na dwa otulacze. Tak w istocie nie jest. O ile zestaw z drugiego zdjęcia wygląda pięknie, połączenie tych kolorów w robótce prezentuje się mizernie. Kolory zlewają się i całość wygląda, jakby była zrobiona z jednej nitki. Myślę raczej o połączeniu wszystkich kolorów, uzyskam wtedy pożądany kontrast :) Liczę na Wasze propozycje!

Do tego dorzucam kilka kosmetycznych drobiazgów firmy Burt's Bees (balsam do ust, szampon, odżywka do włosów, lotion do stóp) w wersji mini. Na podróż jak znalazł :)

Banerek:

Zachęcam do zabawy :)

Tymczasem zapraszam Was na ciacho. Pyszne i proste w przygotowaniu.

Składniki:

* 2 szklanki mąki
* 5 łyżek cukru (do ciasta)
* 1 kostka masła
* 5 jajek (żółtka dodać do ciasta, białka ubić)
* 1 szklanka cukru (do piany z białek)
* 1 cukier waniliowy
* 1 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
* powidła śliwkowe (ja miałam własnej roboty), bądź dżem, w sezonie świeże owoce
* 1 łyżka kakao

Wykonanie:

Do miski wlewamy/wsypujemy żółtka, cukier, cukier waniliowy, rozpuszczone i wystudzone masło, mąkę, proszek do pieczenia. Wyrabiamy (niezbyt długo-do połączenia składników) ciasto. Wykładamy papierem do pieczenia blaszkę lub jak ja to zrobiłam żaroodporne, prostokątne naczynie o wymiarach 20X30. Dalej "wyklejamy" ciastem spód. Wykorzystujemy do tego około 2/3 masy. Smarujemy ciasto powidłami, później pokrywamy całość pianą z białek(żeby piana była lśniąca można dodać łyżeczkę octu jabłkowego). Pozostałą część ciasta łączymy z łyżką kakao, formujemy małe placuszki, którymi pokrywamy masę z białek.

Pieczemy 20-25 minut w temp. 180º C. Wystudzone ciasto posypujemy cukrem pudrem.

Smacznego!

Gwiazdka 2011

2011-12-24T12:35:00.007+01:00

"Nie jest łatwo znaleźć szczęście w sobie, ale nie można znaleźć go gdzie indziej"

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam Kochani

cudnych chwil z rodziną.

Niech będzie to czas miłości refleksji, spokoju

i odpoczynku po całorocznej gonitwie.

W Nowy Rok wejdźcie radośnie z głową pełną pomysłów.

Wszystkiego Dobrego!!!

Rene

Inspira Cowl

2011-12-07T19:35:00.003+01:00

Jak tylko pojawił się na Ravelry, ponad rok temu, pomyślałam - też taki chcę. Kombinowałam z jakiej włóczki go wyprodukować, coś nawet uszykowałam, niestety zawsze inna robótka była ważniejsza. Przez ten czas powstało "pincet" wersji. Nadszedł moment - TERAZ ALBO NIGDY!!!

A kuku:

Otulacz zrobiłam z zupełnie innej włóczki niż planowałam. Co prawda obiecałam sobie, że w tym roku nie kupię już ani grama włóczki. Niestety jak na nałogowca przystało, nie dotrzymałam słowa. Jak się wejdzie do sklepiku, gdzie wszędzie, dosłownie wszędzie, na półkach, na podłodze, stolikach roi się od pięknych nitek, nie sposób się oprzeć. Kupiłam śliczne Noro Kochoran - numer 75 i Noro Kogarashi - numer 21, skład bajeczny, cena już nie :( Mikołajki trochę zagłuszyły moje wyrzuty sumienia.

Całość zrobiłam na drutach 6mm. Wybrałam pierwszą wersję otulacza, bo jest ich kilka. Trochę pozmieniałam opis. Nabrałam 140 oczek zamiast 144 i inaczej rozłożyłam sekcje ściągacza 2X2. Jestem zadowolona z efektu. Świeżutki, prosto z drutów narzuciłam na grzbiet i pojechałam z dziećmi na wizytę do dentysty. Ale o tym nie będę pisać szczegółowo. Jako mama muszę tylko dodać, że moje dzieci są bardzo dzielne i nie marudzą w gabinecie ;)

Na główkę

2011-12-01T10:39:00.003+01:00

... nie będę skakać, o nie. Łepetyna mi pulsuje, że aż miło :( Dziecię zaczęło edukację szkolną, przynosi do domu różności i dzieli się niechcący z mamusią. Nie pamiętam kiedy chorowałam z taką częstotliwością. Ale jak Synuś niedomaga, to jak mam go nie przytulić, pocieszyć. Nie da się i już.
Jakoś musimy przez to przebrnąć, mam nadzieję. Starsze Dziecię też miało chorowite początki.

Ale nie o wirusach i innych takich chciałam pisać.

Poczyniłam kilka nowych czap, dla rodziny bliższej i dalszej, a nawet całkiem dalekiej.

Pierwsza, mężowska, żeby mu główka po basenie nie marzła :) W zasadzie robiłam według tego wzoru, ale wydłużyłam go nieco, bo moja nitka była zdecydowanie cieńsza. Zrobiłam inne niż w opisie zakończenie. Co prawda to nie męski model, mimo to czapka nie wydaje się być niemęska. Zrobiłam ją z zapasów włóczki Lang Yarns Baby Alpaca. Tej samej, z której robiłam tę tunikę, którą się tak zachwycałam. Rzeczywiście włóczka jest mięciutka, w robocie fantastyczna. Jednak kompletnie nie sprawdza się na większe formy. Mechaci się okrutnie i do tego jeszcze filcuje w trakcie noszenia. Nie mam pojęcia, czy to tylko ta baby alpaka tak ma, czy inne też. Napiszcie jakie macie doświadczenia z tego rodzaju nitką! Czapa w każdym razie ma się dobrze, a jest noszona już jakiś czas.

Zdjęcie na córcianej główce w warunkach mocno niesprzyjających:

Druga czapa powstała na życzenie bratanka, w kolorach rasta:

Twórczość własna :) O prezentację poprosiłam moją nadworną modelkę, bo bratanek hen daleko. Czapencja tak się spodobała córci, że następnego dnia powstała kolejna specjalnie dla niej, prawie identyczna.

Na koniec berecik, nie moherowy, tweedowy dla cioci. Ale ciocia też daleko, więc wiadomo córka (trochę na nią za duży, trudno)

Skorzystałam z wzoru November Beret . Sympatycznie się go plotło, bo opis jest bardzo dokładny. Od siebie dodałam plisę na dole. Robiłam go z włóczki Phildar Taiga, na drutach 3mm. Jest dość zbity, ale taki miał być.

Dziś są moje imieniny...

2011-11-12T19:38:00.001+01:00

Normalnie nie celebruję tego dnia szczególnie - świętujemy w naszej rodzinie urodziny. Na pewno nie wspomniałabym o nim na blogu. Nie przepadam też za niespodziankami. Choć na nie mamy niewielki wpływ.
Lubię natomiast, jak coś się dzieje nie planowane, powoli, jak z każdą minutą jest coraz milej. Dzisiaj właśnie tak było.

Sobota, więc nie musiałam wcześnie wstawać. Śniadanko przygotowane przez A., podane przez Synka, smakowało wyjątkowo pysznie.
Później wyjazd z A. na spożywcze zakupy. Nie zawsze jeździmy razem, raczej raz A., raz ja. Zima za pasem, znowu nie mam co na siebie włożyć. Chciałam przyjrzeć się dokładniej kurtce zimowej, która wpadła mi jakiś czas temu w oko, ...przypadkiem :)

Zanim dotarłam do rzeczonego sklepu, "zahaczyłam" o inny. Zobaczyłam tam sukienkę, którą kiedyś przymierzałam, ale nie było mojego rozmiaru. Dzisiaj był - zrobiłam sobie sama prezent, w dodatku z 50% rabatem :) Ruszyłam dalej w towarzystwie A., po drodze zerkałam na wystawy. Odporna na pokusy :) Nie robię zakupów dla samej przyjemności kupowania. Zazwyczaj wybieram się z potrzeby, po konkretne rzeczy. Zdarzają się wyjątki, przyznaję ;) Idąc dalej coś przykuło moją uwagę na tyle, że musiałam wleźć do środka i to zobaczyć. Jak już zobaczyłam - musiałam przymierzyć. A jak przymierzyłam, to A. po dłuższej chwili, widząc mój wyraz twarzy zapytał, czy chcę to na imieniny. ... no oczywiście, że chciałam :))) Postanowiłam odpuścić planowane wyjście do restauracji. Nie jestem fanką, wolę w domku.

Nie noszę złota, wyjątek stanowi ślubna obrączka. Zrobiona jest z białego złota, bo żółte jest dla mnie absolutnie nie do przyjęcia.

Uwielbiam za to srebrną biżuterię. Prostą w formie. ... i taki jest mój prezent:

Pięknie zapakowany, z certyfikatem (to akurat nie jest dla mnie ważne), że ściereczką do polerowania (przyda się):

Tak prezentuje się w pudełku:

A tak na moim palcu:

Mój bursztyn, przywieziony wieki temu znad morza ma sąsiada, którym jestem zachwycona. Ktoś może spytać, czym tu się zachwycać? Ot zwyczajny pierścionek i kamień jakiś taki szary. Wszystko się zgadza, ale to właśnie lubię. Mogę sobie zaśpiewać piosenkę z dzieciństwa:

"Co ja mam, co ja mam? Księżycowy kamień.
Świeci się, błyszczy się księżycowy kamień.
To się ze mną zamień..."

Nie zamienię się!

Kurtkę też kupiłam, tę upatrzoną, z obniżką 25%, ha ha.

Po powrocie do domu był przesmaczny obiadek, którym niestety nie mogę się z Wami podzielić. Za to zapraszam na deser - mus czekoladowo - karmelowy, bądź czekoladowo - kawowy. Wybierajcie i Smacznego!

W ostatnim czasie było więcej trosk niż radości, dlatego takie chwile są tym cenniejsze.
Życzę Wam, żeby jak najczęściej spotykały Was miłe dni :)

Córciany

2011-11-10T13:26:00.002+01:00

Niedaleko pada jabłko od jabłoni, chciałoby się rzec. Mimo różnych propozycji kolorystycznych z mojej strony, Córka wybrała szarość. Inna ewentualność nie wchodziła w grę. Miał być szal z grubej włóczki, długi, z frędzlami, prosta czapa, nieskomplikowany wzór.

No to jest zestaw według życzenia:

Projekt jednodniowy. Nie, żeby mnie ktoś poganiał. Włóczka grubaska Lang Yarns Anouk, śmignęła przez druty 8mm w ciągu przedostatniej niedzieli.

Pozdrawiam :)

Kolorowo

2011-11-06T17:46:00.011+01:00

Żeby umilić sobie szarą i bogatą w wirusy rzeczywistość. Pozbawiona kompletnie głosu, ale nie zapału do pracy, chwyciłam za kolorowe nitki.

Tak powstał mały stosik, dwie, no trzy rzeczy, które składają się z kilku elementów. Żaden hurt. Żeby nie było, że nie dotrzymuję słowa ;)

Dla mojej "stałej klientki" - Julii zrobiłam ...

Papuzię: czapę, narzutkę i rękawiczki:

Wzór znalazłam na stronie Garnstudio ~ DROPS Design. Czapkę wykonałam zgodnie z opisem.

Z szalika zrezygnowałam, bo miało być coś "bardziej zabudowanego". przeglądając 'dropsową' stronę, natknęłam się na to. Wykończenie na dole nie przypadło mi do gustu, dlatego zrobiłam delikatną falę.

Przyszyłam kwiatkowe guziki:

Rękawiczki zrobiłam po swojemu z jednym paluchem, ale wyglądają prawie jak oryginał.

Po skończeniu stwierdziłam, że Julia po założeniu całości może wyglądać rzeczywiście jak mała Papuzia. Dlatego czym prędzej zrobiłam drugi komplet:

Czapeczkę uplotłam według wzoru Aviatrix . To taka nieco inaczej robiona Poppy. Wybrałam guziczki w stylu retro, według mnie są śliczne.

Otulacz jest bardzo prosty w swojej konstrukcji i opis do niego nie był mi potrzebny.

Drugi zestaw powstał po to, by można nieco pokombinować.

Miałam nadzieję, że uda mi się wstawić zdjęcia Julii, ale ona jest na etapie - pojawiam się i znikam - nawet gdybym wybrała w aparacie tryb SPORT, na niewiele by się to zdało. Przymierzyła moje dziergadła, sprawiała wrażenie bardzo zadowolonej i wyglądała przesłodko :)

Wspominałam, że czekają mnie powtórki, dokładnie dwie. Obie wyprodukowałam i są już u swoich właścicielek. Jedną z nich była nastoletnia siostra Julki, która obiecała mi przy okazji rodzinnego spaceru pstryknąć kila zdjęć Małej.

... teraz nadszedł czas wyposażyć w niezbędne na zimę akcesoria najbliższą rodzinę. Pierwsze kroki w tym kierunku już poczyniłam :)

Tymczasem...

Update: dostałam Julciowe zdjęcia:

Hurtem

2011-10-20T16:25:00.004+02:00

Nie ma sensu pokazywanie każdej wydzierganej rzeczy z osobna, czemu dałam dowód w przedostatnim wpisie. Ten jest niejako jego kontynuacją. Bystre oko dostrzegło, że do dwóch pokazanych tam czapek zrobiłam szalo - kominy (gdzieś usłyszałam tę nazwę, nie przypadła mi ona szczególnie do gustu, ale nie wiem jak nazwać toto???)

Zastosowałam w nich te same wzory - ściegi co w czapkach, ale ponieważ czapy robiłam w okrążeniach potrzebne były małe modyfikacje. Z efektu jestem zadowolona, wpadły też w oko kilku osobom, więc czeka mnie powtórka. Niezmiernie mnie to cieszy (... że wpadły w oko, bo powtórki nie są już takie ekscytujące):)

Oprócz tego tradycyjnie zbieram zamówienia po rodzinie. Z tego "zbieractwa" powstało już kilka rzeczy, inne ciągle się robią :)

Bratowa poprosiła mnie o zrobienie żółtej Poppy - sezon bez niej to sezon stracony ;)... oraz czegoś na szyję.

Wydziergałam komin. Wzór nie jest szczególnie wyszukany, ale według mnie prezentuje się interesująco (pozwoliłam sobie na taką dygresyjkę, bo muszę podleczyć moje nadwątlone nieco ja)

Tu zbliżenie na wzór:

Bratanicy uplotłam coś, czym będzie mogła sobie łabędzią szyjkę otulić:

... tudzież ramionka:

Wykorzystałam wzorek, który bardzo polubiła Basia i robi nim ze swojej wełenki cudne czapy.

Modyfikacja również była konieczna, ale drobna bardzo. Kolor jest niestety z tych nieuchwytnych dla mojego aparatu, a szkoda. Włóczka, którą wybrałam - smc select SILK WOOL, to mieszanka wełny, jedwabiu i poliamidu.

Wykorzystałam podle moją córkę do pozowania. Trochę się buntowała, ale mamusi posłuchała, ... wyjątkowo ;)

Dynia

2011-10-15T20:37:00.002+02:00

Jeszcze kilka lat temu jadalne były dla mnie tylko pestki. Kompot z dyni był dla mnie nie do przełknięcia, przez dodawany do niego ocet, innych specjałów nie znałam.

Jednak wszystko się zmieniło, kiedy znajoma mojej mamy podzieliła się przepisem na zupę. Pyszną, prostą w przygotowaniu i co najważniejsze zjadaną chętnie przez moje dzieci. Ale nie o zupie dzisiaj będzie, może innym razem :)

Na sobotni obiad przygotowałam dynię pieczoną. Nie jest to z pewnością nic odkrywczego, ale może przepis nie jest wszystkim znany?!

Najpierw ją umyłam, obrałam, wydrążyłam pestki i pokroiłam w kostkę:

Następnie dodałam sól, pieprz, zioła prowansalskie, czosnek i oliwę z oliwek (ilość według uznania):

Wszystko dokładnie wymieszałam i przełożyłam na blachę pokrytą papierem do pieczenia:

Później włożyłam do piekarnika i piekłam przez pół godziny (wystarczy piec przez 20 minut, do miękkości, ale ja lubię przypieczoną), w temperaturze 180ºC.

Z grillowaną piersią kurczaka i lampką białego wina smakuję wybornie :)

Polecam!

Czapkowa maszyna ruszyła...

2011-10-09T18:34:00.006+02:00

Opornie, ale jednak. Wzięłam się do pracy, bo lenistwo to brzydka cecha, nieobca mi niestety. Nie szło mi tak gładko jak w poprzednich sezonach, bo głowę mam zaprzątniętą zupełnie innymi sprawami. Rzeczy do pokazania nazbierało się całkiem sporo. Ale żadna siła nie zmusi mnie obecnie do pozowania do zdjęć. Zawsze dzierganie działało na mnie kojąco. Teraz jednak nie jest dość silnym znieczulaczem, aczkolwiek nadal macham drutkami z przyjemnością.

Sezon na czapy się rozpoczął. Oto moje tegoroczne propozycje:

Czerwona, robiona w poprzek skróconymi rzędami:

Żółta - dwustronna, działam ją ściegiem bambusowym. Zrobiona z włóczki Phildar Sport'Laine

Śliwkową zrobiłam z tej samej nitki, co żółtą. Wykorzystałam do niej i następnej motyw z tego sweterka.

Szafranowa (od nazwy koloru włóczki), Phildar Galapagos.

Ciemnozielona, robiona tak samo jak czerwona :) podwójną nitką Shetlandu firmy YarnArt , ze starych zapasów.

Dwie kolejne czapki wykonane są z włóczek "phildarowskiej" i Veritas, podwójną nitką. Wygrzebanych z czeluści szafy.

Granatowa, z aplikacją - kiść winogrona. Wydziergana z mieszanki moheru, wełny i akrylu. Włóczka Alessandra Filati Harley.

Następna, zrobiona z włóczki Veritas Laura, w kolorze, którego nie potrafię nazwać, ni to beż, ni pudrowy róż...

Ruda - Tweedowa, włóczka Phildar Taiga .

.. a tę czapkę zrobiłam w ubiegłym roku. Wpadła mi przypadkowo w ręce. Zupełnie o niej zapomniałam, nazwę włóczki zresztą też.

Mały berecik powstał z włóczki Cloudy. Ozdobiłam ją wężykiem i koralikami.

Tę zrobiłam z włóczki Veritas Laura, w kolorze morskim.

Kolejna dwustronna, zrobiona z wełny TERRE NEUVE. Ją wydziergałam jako pierwszą . Pięknie układają się kolory. Pazurki nie są doszywane, powstawały w trakcie :)

Nie korzystałam z opisu do żadnej z czap. Niektóre powstały na podstawie zdjęcia, w innych wykorzystałam znane mi ściegi, jeszcze inne to moja inwencja.

Nie jest łatwo pisać po tak długim czasie. Człowiek wypada z wprawy :)

Update:

Wrzucam link do ściegu bambusowego. Znajomość języka nie jest potrzebna :) Ja zrozumiałam tylko punto i ocho (osiem). Wzór wymaga liczby oczek podzielnej przez osiem. Wystarczy!!!

Derka

2011-07-28T13:20:00.004+02:00

To przez nią nie miałam w rękach przez pięć tygodni drutów. Co jakiś czas zanurzam się w niezliczonej ilości projektów na Ravelry, a nóż widelec coś wpadnie mi w oko. Bywa to ryzykowne. Jak coś wlezie do łba i wyleźć nie chce, to pomimo zapasów, trzeba do włóczkowego sklepiku pomaszerować, bo nic pasującego natenczas nie można we własnych zasobach znaleźć. Kieszeń przetrzepie taka wyprawa i jeszcze może narazić na nieprzychylne spojrzenia małżonka (choć tym razem była pełna aprobata, przynajmniej takie odniosłam wrażenie :D) Jedno było pewne - muszę ją zrobić!

Poczyniłam wstępne zakupy, nie miałam pojęcia ile dokładnie potrzebuję włóczki. Zdecydowałam się na bawełnę Catania Schachenmayr Nomotta . Z dostępnością problemu nie było, bo i sezon na bawełnę w pełni. Wycieczek było jednak kilka :)

Zatem wzięłam szydełko w dłoń i rozpoczęłam przygodę z tym projektem. Wzór jest darmowy, ale ja nie miałam niestety z niego wiele pożytku. Moja nitka była cieńsza i musiałam wszystko poprzeliczać na nowo.

Najpierw powstało dużo kółek, dokładnie piętnaście sztuk:

Jednak okazało się, że to za mało i dorobiłam kolejne trzy.
Z kółek należało zrobić kwadraty. Następnie te kwadraty ze sobą zszyć. Ja jednak postanowiłam łączyć poszczególne elementy od razu. Jest na to kilka sposobów.
Na forum Maranty znalazłam poniższe rysunki:

"Wężyk" najbardziej mi się spodobał.

Pracowałam dzielnie, choć chwile zwątpienia kilka razy mnie naszły, ale się nie dałam :) Skończyłam, wyprałam i jest!
Całe 190cm X 100cm :)

Tak Derka wyglądała przed blokowaniem:

Tak w trakcie:

... a tu kilka innych ujęć:

Tak prezentuje się w miejscu docelowym, czyli pokoju mojego Synka:

Wiem, że zdjęcia nie są takie jakie powinny być. Nic na to nie poradzę, że drugi miesiąc leje i jest ciemno jak.... Nie, nie będę się wyrażać. Włączam po prostu światło i już :) Gdyby ktoś miał ochotę na zrobienie takiej narzuty na szydełku, 2,5mm (oryginał - 5mm), to służę moimi notatkami :)

Zapraszam Was na wycieczkę, ... a może nawet dwie ...

2011-07-24T19:09:00.002+02:00

Prawda jest taka, że od pięciu tygodni nie miałam w rękach drutów. Sama nie mogę w to uwierzyć. Tęsknota już zaczęła mną targać i najpóźniej jutro.... chwytam za nie :)

Macham za to dzielnie szydełkiem. Zatopiłam się w pewnym projekcie, myślałam że nie wynurzę się na powierzchnię, ale dzisiaj dotarłam do brzegu. Hura!

Tymczasem ruszamy na wycieczkę. Zabiorę Was dzisiaj w dwa miejsca.

Pierwsze z nich to Namur - miasto w południowej Belgii, położone u ujścia rzeki Sambry do Mozy. Stolica regionu Walonia.

Celem naszej wycieczki była przede wszystkim cytadela.

La citadelle de Namur:

Żeby się do niej dostać najpierw skorzystaliśmy z wodnego "autobusu":

Później maszerowaliśmy pod górę. Można oczywiście dostać się tam samochodem, ale jaka to atrakcja???

Trafiliśmy doskonale, bo akurat tego dnia odbywały się tam Medievale.

Można było się przyjrzeć z bliska pracy kowala:

Zobaczyć, jak biło się monety:

Przymierzyć to i owo:

Usiąść do stołu lub posiedzieć w klatce :)

Albo zamieszać w garze:

Nawet było co ogolić:

Atrakcji nie brakowało. Wszyscy byliśmy zadowoleni, a najbardziej mój Synek. Po powrocie do domu słoń Feluś znakomicie sprawdza się jako miech, a W. kuje miecze młotkiem gumowym mojego męża :)

Drugim miejscem, które chcę pokazać to miejscowość Dinant, położona również w południowej Belgii, niedaleko Namur.

Oczywiście również zwiedziliśmy cytadelę, a jakże. Od przewodnika dostaliśmy mapę zwiedzania w wersji polskiej :) Wśród eksponatów znaleźli się i kowale, i kucharze, gilotyna i wiele innych rzeczy:

W Dinant przyszedł na świat Adolph Sax - belgijski wytwórca instrumentów, który w roku 1840 wynalazł saksofon i w 1846 swój wynalazek opatentował.

W mieście roi się dosłownie od saksofonów wszelkiej maści:

Kto chce, może przysiąść się i do samego Adolpha Saxa:

Niewątpliwym atutem Belgii jest to, że wszędzie jest blisko i nie trzeba tracić cennych godzin na jazdę.

Do przeczytania :)

Piękności :)

2011-06-28T00:54:00.005+02:00

Najpierw zaskoczyła mnie wiadomość, że biorę udział w candy. Później byłam w ciężkim szoku, że właśnie ja wygrałam te pięknoty ;) Niespodzianka - Radowanka spadła na mnie w momencie, kiedy nie bardzo było mi do śmiechu. Ale teraz nie mam wyjścia, cieszę się jak dziecko :)

Pimposhka nadała paczkę w czwartek, a ja już dzisiaj mam ją w rękach. Zawartość jest nieziemska, zdjęcie nigdy nie odda miękkości i koloru włóczki! Ale oprawa sprawiła mi nie mniejszą radość. Nie wiem czy wiecie, że mam kompletnego bzika, jeśli chodzi o kartki, karteczki, czerpane papiery, naklejeczki - słodziaki, rafie i inne snopowiązałki, o fantazyjnych pisadłach nie wspomnę. Moje zmysły estetyczne zostały zaspokojone. Od bibułki przez kwiatuszek, kopertę i karteczkę, na firmowej metce skończywszy, wszystko dopieszczone!!! Uwielbiam taką dbałość o szczegóły. Czesanki od Basi też przychodzą takie ;wycacane;!

Teraz muszę zrobić wszystko, żeby nie zepsuć urody włóczki. Mam jeden jedyny pomysł, prosty do cna.
Bardzo byłabym wdzięczna, gdybyście zechciały mi pomóc, podsunęły inne idee na wykorzystanie tych niteczek!

Teraz trochę o innych pięknościach.

Mój zmysł powonienia rozwinął się dość intensywnie, jestem wąchaczem. Zapamiętuję miejsca po ich zapachach, albo wydarzenia kojarzą mi się z jakimś zapachem. Ostatnio oszalałam na punkcie tego poniżej. Jeszcze niedawno powiedziałabym, że to nie moja bajka. Z nutą karmelu (kojarzy mi się z Cuksami - Krówkami z dzieciństwa), jednak to nie przesłodzona woń, bo tego bym nie zniosła. Jest subtelna i delikatna. Dostałam w perfumerii próbkę, nie mogłam na niej poprzestać. Choć z okazji Dnia Matki dzieci podarowały mi perfumy, pojechałam dzisiaj i przytargałam do domu debiutanckie pachnidło tego jegomościa:

Na tym nie koniec, jeśli o moje zmysły chodzi (jakoś dziwnie wszystkie mam lekko wyostrzone). Mianowicie słuch mam też wrażliwy. Ostatnio relaksuję się namiętnie przy tych kojących dźwiękach:

Wiem, że to rzecz gustu. Dla mnie Dziewczyna jest zjawiskowa, uroda, wokal, odpływam po prostu. Nastawiłam odtwarzacz tak, że płyta chodzi na okrągło, bo cała płyta jest rewelacyjna. Rumer śpiewa z taką lekkością, że mi dech zapiera. Zostawiam Was w jej towarzystwie.

Szaromi & mała wskazówka...

2011-06-19T23:33:00.003+02:00

Mój Szarak powstał dawno temu, ale dopiero dzisiaj zaprezentuję go jak należy :) Model wpadł mi w oko od razu, ale dopiero jak zobaczyłam wersję Inki oniemiałam!!! Jej Gąsienica jest BOMBOWA!
Nie pokusiłam się jednak o pasiastą wersję dla mnie :) Wybrałam ulubioną, ukochaną szarość. W pasmanterii poleconej przez tajemniczą dla mnie osobę o nicku pimencjusz - ogromnie dziękuję!- zakupiłam włóczkę Lang Baby Alpaca {polubiłam tę wełnę bardzo i już kilkakrotnie poczyniłam zakup :)}. Wzięłam się ochoczo do pracy, bo duuuuuuuużo oczek miałam do przerobienia (gładko, same prawe, ktoś może stwierdzić, że wieje nudą, ale ja tak lubię). Dałam radę :)

Ja i moje Szaromi:

Wzór to Still Light Tunic . Rozpisany jest świetnie, ale jedna rzecz wynikająca z opisu, była dla mnie nie do przyjęcia. Mianowicie przejście z plisy górnej (wokół szyi) do części dżersejowej. U mnie zawsze po ściągaczu oczka prawe ze ściągacza przechodzą w oczka prawe dalszej robótki. Tu po ściągaczu raz oczka prawe przechodziły w prawe i o zgrozo dla mnie oczka lewe też przechodziły w prawe. Mam nadzieję, że rozumiecie o czym piszę. Zrozumienia dla mojego "zboczenia" nie oczekuję :) Na zdjęciu poniżej zaznaczyłam jedno z tych miejsc kciukiem... Kilka oczek różnicy i wszystko zagrało jak trzeba.

Lubię moją tunikę ogromniaście, a włóczkę szczerze polecam.

Ze szczególną dedykacją dla Violi teraz pokażę, jak dodaję oczka w raglanie, żeby nie tworzyły się dziurki.

Dodawanie oczka na prawo:

Dodawanie oczka na lewo:

Mój raglan wygląda tak:

Wiem, że w sieci jest wiele wskazówek, jak robić raglan, ale nie chciałam zostawić prośby bez echa :)

Komin sprzedałam, z czego się bardzo cieszę! Pieniądze z aukcji przelałam na konto fundacji.

Ach te Dzieci...

2011-06-01T10:29:00.002+02:00

...

... nasze i 'nienasze', zawsze potrafią nas czymś zaskoczyć :)
Jaki nudny byłby bez nich świat, prawda???

Moim Skarbom i Waszym też, życzę dużo Słońca w serduchu i morza Radości!!!

Króciutko

2011-05-27T11:53:00.003+02:00

W odpowiedzi na apel Pimposhki ...
poniosłam porażkę! Wiem, że teraz jest sezon na letnie bluzeczki, a nie na kominy, ocieplacze, otulacze, czy jak je tam zwał.

Mimo to wystawiłam ponownie na aukcję komin. Nadal naiwnie wierzę, że liczy się cel. Rzecz może nie wszystkim przypadła do gustu, ale zrobiona jest z naprawdę fantastycznej włóczki. ... a pogoda potrafi nas zaskoczyć :(

Zapraszam:

Otulenie

Jeśli to nie nazbyt wiele, proszę o umieszczenie linka z allegro na Waszych blogach. Dziękuję!

Coś...

2011-05-14T09:15:00.006+02:00

Wróciłam z Polski zadowolona, było cudnie. Prawie wszystko co miałam do załatwienia, załatwiłam.

... ale jak pewna reklama głosiła, prawie robi wielką różnicę.
Nie udało mi się zrobić czegoś, na co miałam wielką chęć. Niestety, nie zdołałam odwiedzić pewnej Miłej Osoby na M.. :( Mam nadzieję, że Jej jest też trochę przykro?! Przepraszam, że się nawet nie odezwałam!!!

Pobyt w Polsce choć wspaniały, miał swoją "łyżkę dziegciu". Dziecię moje pierworodne zmuszone było kilka razy odwiedzić lekarza, a bo to zatoki się akurat odezwały, a to harce na młodej trawce skończyły się taką wysypką, wysypiskiem na całym ciele, że moje oczy czegoś takiego nawet na obrazkach nie widziały. Dramat normalny. Po powrocie drugie Dziecię dość nieprzyjemnie na zdrówku podupadło i ciągle jeszcze się z paskudztwem zmaga. Jak pewnie z każej mamy, tak i ze mnie w takiej sytuacji powietrze dość skutecznie schodzi i ochota mija na wszystko.

Coś... tam jednak staram się robić, coś... tam obiecałam i słowa dotrzymałam.

Julka - córka moich znajomych, miała w minioną sobotę chrzciny i w prezencie zrobiłam dla niej komlecik, który zapakowany w to:

... powędrował pod właściwy adres.

Mama Julki podesłała mi zdjątka, które czym prędzej tu wrzucam :)

Insirację znalazłam na Ravelry, cóż za niespodzianka :) Zakupiłam nawet wzór na butki, ale z niego nie skorzystałam, bo trzeba by było szyć, a ja wolę 'na okrągło' :)

Czapeczkę odgapiłam bezczelnie ze zdjęcia!

Wykorzystałam na ten projekt superfajną bawełenkę (zaznaczam, że nie jestem fanką bawełny). Jest fantastyczna, mięciutka i 'niesznurkowata'.

Całą chronologię mojego blogowania-dziergania diabli wzięli, ale postaram się to jakoś wyprostować.

Pozdrawiam mocno!

Halli Hallo :)

2011-04-15T13:49:00.004+02:00

Wpadam dosłownie na momencik, bo już jednym półdu...kiem siedzę w samochodzie. Jedziemy do Polski!

Już połowa kwietnia, a ja milczę. Ale chyba nie za bardzo się za mną stęskniłyście?

Nie piszę, pracuję za to jak mrówka. Skończyłam kilka projektów w tym Szaromi, który już uwielbiam. Myślałam, że zdążę go Wam pokazać przed wyjazdem. Niestety. Duży on i po wypraniu schnął wieki całe :(

Coś Wam jednak pokażę :) Drutów ci u mnie dostatek, ale jak zobaczyłam te cudeńka, nie mogłam się oprzeć! Tłumaczę sobie, że muszę być na bieżąco z nowościami w swojej branży :) Zapragnęłam bambusików!!! Kupiłam jedne Addiki, całkiem niedawno, nie oszołomiły mnie jednak. Hiya Hiya za to ho, ho :) Precyzyjnie wykonanie, leciutkie, żyłka - bajka. Podobają mi się! Przetestuję je na Kidsilk Haze i Kid Calssic. Ale dopadłam czasów :) Nawet bym nie pomyślała.

Kupiłam je na e-bay'u. Już myślałam, że nie dostarczą mi ich przed wyjazdem, a tu taka niespodzianka, dzisiaj, przed chwilką :) Do tego dostałam małą próbkę "sympatycznej" włóczki, przyjrzę się jej dokładnie później.

A..., znalazłam marną fotkę Szaromi, którą zrobiłam sobie sama w lustrze (normalnie tego nie praktykuję). Zdjęcie pstryknęłam, zanim łotra zmoczyłam.

Jestem bardziej szara na tym zdjęciu niż sweter. To był spontan, zaraz po schowaniu ostatniej nitki.

Pozdrawiam Was serdecznie!!!

Wracając do worka

2011-03-31T18:09:00.009+02:00

Tak naprawdę piszę ten post dla siebie, ... żeby nie zapomnieć :), dla osób które były ciekawe. Nie po to, by się chwalić! Cieszę się jak dziecko i chcę się tym podzielić:)

Miałam dostać zupełnie inny prezent - wypasiony laptop. To miała być niespodzianka, ale się wydała... i dobrze! Duży wydatek i według mnie zbędny. Na niespodzianki reaguję raczej chłodno, dlatego wolę sama zasugerować, co sprawiło by mi radość.

Pamiętacie worek - reklamówkę z tego wpisu? Wysypałam jego zawartość, a raczej przełożyłam do koszyków. Chciałam godnie zaprezentować otrzymane dary. {Widzicie jaką mamy już zieloną trawkę? Wiosna buchnęła z całą mocą :)}

Rowan Falted Tweed w kolorze śliwki (na zdjęciu trochę "przerysowany")

Rowan Kidsilk Haze (chciałam zaspokoić ciekawość, czy warte to ochów i achów?). Nie udało mi się niestety również uchwycić rzeczywistego koloru, a to cudny delikatny wrzos:

Rowan Kid Classic - bardzo lubię tę włóczkę:

Lana Grossa na skarpetki (tak, tak dopadło i mnie, mam kilka par już zrobionych!)

Trochę książek:

W tym książka Kim Hargreaves (trzecia w mojej kolekcji, dwie poprzednie - jak pokazało życie kupiłam głównie dla fotografii, nie licząc Blossom'a. W tej mam upatrzone co najmniej dwa modele i włóczkę na nie też mam !!! :}) i absolutny "must have" dla wielbicielek dziergania od góry (tak myślę), do których należę:

Na koniec nie związany z dziewiarstwem gadżet. Choć nie do końca, bo zawsze jakąś robótkę mogę do środka wcisnąć :) Torba! Patrzyła na mnie ze sklepowej witryny długi czas. W końcu jej błagalne spojrzenie zaprowadziło mnie do środka. Wyszłam jednak szybko bez niej, bo nie chciała iść ze mną za darmo :( Odczekałam jakiś czas, bo ciągle czułam jej spojrzenie na sobie, ilekroć przejeżdzałam obok (codziennie znaczy się). Tym razem wyszłyśmy razem!!! Moc przecen niech będzie z Nami - Wami!

Lubię torby, choć dzięki rozsądkowi nie mam ich n-dziesięciu. Ta ujęła mnie kształtem, wielkością (duża), pięknym rudym kolorem i nawet nie przeszkadza mi ten babiszon z przodu:

Oprócz tej, dostałam w komplecie jeszcze dwie inne "torby". Pierwsza służy do przechowywania 'głównej':

Ta poniżej (podoba mi się tak samo, jeśli nie bardziej), to "reklamówka":

... a tak w ogóle, to jestem w lesie, dziergam i mam co najmniej trzy zaległe wpisy. Dlaczego ten czas pędzi jak szalony???

Relaksacyjny

2011-03-21T13:48:00.001+01:00

Ot taki projekcik, lekki, łatwy i ... do dziergania przy oglądaniu filmu w sam raz :) Motyw znany z Cudaka Fanaberii (kto go robił wie, że wzór nie jest skomplikowany), pomieszałam z 'francuzem'.

Wyszedł z tego szeroki komin, który można dwukrotnie omotać wokół szyi.
Wełenka bardzo przyjemna w robocie, w kolorze melanżowego fioletu. Całość dziergałam na drutach 3,5mm. Zużyłam nieco ponad jeden motek.

No to mamy wiosnę!!!

Oberżynek, czyli ptaszek na bis

2011-03-18T11:48:00.004+01:00

W zeszłym roku zrobiłam sobie ten sweter. Eksploatowałam go bezlitośnie. Najchętniej w ogóle bym go nie zdejmowała. Wełna choć cienka (4 Ply 100% Lambs Wool Yarn), okazała się mocna, nie mechaci się i nawet grzeje :) Jednak to nie stal i obawiałam się, że w końcu jakieś przetarcia na łokciach mogą się pojawić. Dlatego uplotłam sobie następny. Z dużo grubszej włóczki (Donegal Silk Tweed Aran). Wyszedł oczywiście większy, trochę płaszczykowaty, z dłuuugimi rękawami (moje ulubione). Jest wygodny, praktyczny (nerki i szanowne cztery litery zakryte) i już go "miłuję", i noszę codziennie.

Kolor raczej z tych nieuchwytnych, w rzeczywistości to odcień czerwonego wina, mnie kojarzy się z oberżyną.

Przy Wiosennej Nocy sporo czasu zabrało mi przyszycie kieszeni. Tym razem postanowiłam tego uniknąć i ...

Tu mały kursik :)

Kiedy doszłam do miejsca, gdzie powinnam oczka stanowiące wnętrze kieszonki przełożyć na nitkę. Przerobiłam te oczka, aż do uzyskania odpowiedniej wysokości - głębokości kieszeni:

Zostawiłam oczka na żyłce i zaczęłam robić wierzch kieszonki.

W każdym rzędzie nieparzystym (prawa strona robótki), 'chwytałam' pierwsze i ostatnie oczko z odpowiednimi oczkami wydzierganego wcześniej spodu (wnętrza kieszonki) i przerabiałam je razem:

Dalej robiłam sweter zgodnie z opisem. Po zakończeniu połączyłam graftingiem oczka pozostawione na żyłce (wnętrze kieszeni) z korpusem.
Nie był to jedyny sposób zespolenia tych dwóch części, ale jedyny mnie zadawalający :)

Jestem zadowolana z efektu. Jest gładko i prawie w ogóle nie widać 'szycia'.

Pozdrawiam!

Na tropie - sprawozdanie trzecie

2011-03-16T11:35:00.005+01:00

Tym razem nie włóczka była powodem wycieczki a film "In Bruges" (polski tytuł - "Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj").
Sklep z włóczką znalazłam całkiem przypadkowo podczas zwiedzania :)

Miasto zwane "Wenecją Północy" bądź "Flamandzką Wenecją", pełne uroku i pięknych zakątków:

Mnie zachwyciły kolorowe domki, położone wzdłuż kanałów:

Jak wspomniałam na początku, trafiłam do sklepu z włóczką, ale wybór był niewielki. Kupiłam tylko materiał na skarpetki i jeden ogromniasty (200g/600m) motek mieszanki wełny, moheru i poliakrylu. Na przytulaśny szal jak znalazł. Ale już nie w tym sezonie :)

Dla Hafciarek i Koronczarek oferta sklepów była za to bardzo bogata:

Na jednej z wystaw zauważyłam kołowrotek, widać go - choć niewyraźnie na zdjęciu powyżej.

Wiosna zagościła już na dobre, a gąski, zajączki, kurki i jajeczka 'łypały' na nas zza szybki, Święta Wielkiej Nocy za pasem:

Z Brugii jest 'żabi skok' nad morze. Dlatego nie mogłam tam nie pojechać. Wiecie przecież, że kocham morze miłością bezgraniczną. Nazbierałam z dziećmi mnóstwo muszelek, cudnych po prostu. Tu mały fragment naszej kolekcji :)

To tyle na dziś. Pa :)

Przesiadłam się...

2011-03-07T18:45:00.000+01:00

... z kołowrotka na maszynę do szycia. Przędłabym jeszcze i przędła, ale w końcu mój kręgosłup by się na mnie pogniewał.

Na szycie muszę mieć nastrój. Z marszu nie siadam w zasadzie nigdy, chyba że jest nagła potrzeba.
Mam wiele rzeczy do uszycia, ale zaczęłam od czegoś, o czym marzyłam od dawna. Dostałam od moich dzieci stosowną książkę na Dzień Matki, prawie dwa lata temu. Odłożyłam ją na półkę. Wiedziałam jednak, że o niej nie zapomnę!

Wczoraj mnie naszło i ruszyłam w podróż z moją pierwszą Tildą. Zapraszam do obejrzenia zdjęć Królisi :)

Dopóki mi jej córka nie gwizdnęła, pilnowała moich nowych kręciołów :)

Ale o nich innym razem.
Tymczasem pozdrawiam Was serdecznie!!!

Radoszka :)

2011-03-04T14:25:00.003+01:00

Pisałam już kiedyś, że jestem uparta?! Co prawda lata świetności pod tym względem mam już za sobą (człowiek z wiekiem łagodnieje, nabiera dystansu, takie mam wrażenie). Jednak ciągle bywam jeszcze osiołkiem - uparciuchem.
Zwłaszcza jak mi coś nie wychodzi. Potrafię siedzieć godzinami, kombinować i opanować 'nieopanowane' :)

Tym razem poszło szybko. Ale podchodziłam do tematu stopniowo, zgłębiając go teoretycznie, co dla mnie nie jest wcale oczywiste. Natura niecierpliwca pcha mnie zawsze do metody prób i błędów.

Koniecznie chciałam bowiem opanować nową technikę przędzenia.

Pierwsze podejście praktyczne, okazało się fiaskiem. Miałam kiepskiego singla, który się zrywał. Powstał on z czaesanki Corriedale, z którą się absolutnie nie polubiłam, ale wrócę do niej i jeszcze udowodnię, że potrafię ją uprząść :)

Postawiłam na czesankę merino&jedwab, bo singiel jest 'mocny i stabilny'.

Z prywatnej wymianki czesankowej, dostałam od Marty odpowiedni materiał.
Najpierw uprzędłam ponad 400m singla typu Fingering:

Z pozostałego kawałka ukręciłam cieniznę:

Którą zamieniałam w.....

Tadam, oto moja pierwsza wełenka Navajo:

Nie jest tego dużo, bo zaledwie 34m, ale duma mnie rozpiera :)))
Na etui do telefonu wystarczy!!!

Oczywiście przede mną kilometry singla do uprzędzenia i godziny ćwiczeń. Ale cieszę się, że zakumałam o co w tym chodzi.

Bardzo pomocny okazał się filmik, który dawno temu umieściła na swoim blogu Basia. Jest wiele innych filmików, ale sposób w jaki łączy nitkę Sarah Anderson, jest jak dla mnie perfekcyjny i bardzo miły dla oka :)
Technika ta daje śliczny skręt, możecie sobie popodziwiać u Fanaberii i Kocurka!

Cynamonowa kupka...

2011-03-01T15:32:00.003+01:00

Bez obawy, nie będę pisała o niczym smrodliwym, obiecuję :)

Ostatnio więcej robiłam na drutach niż przędłam. Mam skończone w zasadzie trzy projekty, w tym dwa swetry i do tego jeden z nich to prawie płaszczyk.
Niestety nie mam teraz serca, żeby to obfotografować.

Zachciało mi się bardzo prząść, bo w minionym czasie raczej z doskoku, na chwilkę "dosiadałam" kołowrotka, a tak się nie godzi :)

Posadziłam swoją szanowną na dłużej i proszę oto efekty.

Najpierw singielek, na szpulce:

Następnie zrobiłam z tego singla 2ply, później zafundowałam nitce mycie i powiesiłam bidulę:

Tak wygląda wełna w zbliżeniu, po wyschnięciu:

Wracając do tytułu posta, Kupka w całości:

Dlaczego cynamonowa??? To nazwa czesanki - Cynamon, merino & jedwab 80/20.
Z 200g czesanki, otrzymałam 900m włóczki 2ply. Teraz wiem co znaczy: "nitka jest puszysta i miękka"!

Zobaczcie u nas już krzaczory puszczją pąki, Kochani WIOSNA IDZIE :)

Jeszcze Wam coś pokażę. W piątek, zanim wyruszyłam na wycieczkę, zawitał do mnie pan listonosz i przyniósł mi to:

Jak ja lubię te chwaszczące bibułki... a szczególnie je rozpakowywać. Wtedy moim oczom ukazują się prawdziwe śliczności:

Choć to część mojego prezentu urodzinowego, nie pozwoliłam na konfiskatę :)
Zabrałam się do pracy:

Widzicie te włoski, widzicie??? Ja jestem zachwycona tą czesanką, to Wens. Przędzie się wybornie i do tego te kolory - dzieło Basi. Bajka po prostu i to zupełnie inna niż ta o gotowych czesankach.

Na koniec ciekawostka z pobliskiego parku. Chodzą sobie takie, albo leżą, zarośnięte jakieś!!! To się chyba zmieni, jak wtargnę tam pod osłoną nocy z golarką...

Pa!

Na tropie - sprawozdanie drugie

2011-02-27T14:26:00.009+01:00

Ciągle węszę i niucham w poszukiwaniu włóczkowych sklepików. Bruksela pod tym wględem mnie rozczarowała, choć przyznaję, że w zakamarki miasta nie dotarłam. Postanowiłam szukać szczęścia w pobliskich miejscowościach...
i znalazłam milusie miejsce w Gent (Gandawa).
Mąż miał wolny piątek, więc zaplanowałam wycieczkę. Zapakowaliśmy się do samochodu i jazda ku nowej przygodzie :)

Podróż zabrała nam około pięćdziesiąt minut. Wjechaliśmy do miejsca, które mnie zachwyciło, resztę rodzinki zresztą też.

Zwiedzanie tego cudownego zakątka musiałam rozpocząć jednak od znalezienia miejsca, w którym mogłabym dać upust mojej dokuczliwej na ten moment fizjologii :( Oczywiście mieliśmy problem z miejscem parkingowym, trafiło nam się owo tuż przy restauracji Sushi Palace. Uwielbiamy to żarciuszko ogromnie, więc radośnie wkroczyliśmy do środka. Obsługa była przemiła, gości nie za dużo, więc zaproponowano nam miejsce na antresoli, skąd mogliśmy podziwiać sprawne ręce, które przygotowywały nasze jedzonko. Zamówiliśmy różne zupki, wszystkie były przepyszne. Chwilę później na nasz stół wpłynęła łódka:

Na samo wspomnienie cieknie mi ślinka, choć wiem, że wiele osób nie przepada za sushi. Jadłam juz różne rodzaje, w różnych miejscach, ale to było najlepsze. Powiedzenie : "Rozpływa się w ustach" i tak nie oddaje rzeczywistych doznań.

Z pełnymi i zadowolonymi brzuszkami oraz pustymi pęcherzami ruszliśmy w miasto. Ja pierwsze kroki skierowałam do sklepiku z włóczkami, a jakże :)

Miałam przyjemność dziergać z różnych włóczek, tych z najwyższych półek również. Jak dotąd kupowałam te cuda przez internet. Tym razem weszłam do miejsca, gdzie regały "uginały się" pod włóczkami Rowana, Noro, Debbie Bliss i jeszcze kilku innych marek. Córka podtrzymywała mi szczękę, bo inaczej zniszyłabym podłogę w tym sklepiku. Wrażenia i odczucia bezcenne :)
Chodziłam, oczy sobie wypatrywałam, macałam i zachwycałam się różnościami.
Miałam na szczęście mężowską kartę na podorędziu, więc z gołymi rękami nie zamierzałam wyjść. Kupiłam to i owo (głównie Rowana Kid Classic, Kidsilk Haze, tweed), ale nie mogę Wam nic pokazać, bo po powrocie do domu torba została skonfiskowana i dostanę ją dopiero na urodziny:

Dzierżąc w dłoni moje łupy z familią przy boku zwiedzałam miasto. Największe wrażenie zrobił na nas, a głównie na moim Synku (fan zamków i rycerzy wszelkiej maści)
średniowieczny zamek:

Zdjęcia pożyczyłam stąd.

Synek był trochę smutny, że musiał opuścić mury zamczyska:

Córka zaliczyła wycieczkę do udanych :)

Miejscowość jest bardzo urokliwa, jak będziecie mieli okazję, to koniecznie tam zaglądnijcie. Chcemy tam pojechać, kiedy świat się zazieleni, karta wzbogaci, będzie jeszcze piękniej :)

Na koniec zapraszam na coś słodkiego, oto Żele z Gandawy (nie znam fachowej nazwy, tę wymyślił A.)

Do miłego!

Przyczajone...

2011-02-06T12:38:00.001+01:00

Co i rusz wpada mi w oko rzecz, którą chciałabym zrobić. Kolejka się wydłuża - znacie to?! Na pewno znacie:) Są oczywiście rzeczy, które wpychają się bez kolejki, inne z niej wypadają. Są również projekty, które cierpliwie czekają na realizację, bo ona musi nastąpić prędzej czy później. Siedzą w głowie i nie pozwalają o sobie zapomnieć.

Tak było z drobiazgiem, który Wam zaraz pokażę. Spodobał mi się, urzekł właściwie :) Ale ciągle było coś ważniejszego, na teraz. W końcu okazja się nadarzyła i nie mogłam odpuścić!!!

Proszę Państwa oto ..... nie, nie Miś, Słoń:

Znalazłam go, jak wiele innych dziergadeł na Ravelry, to Elijah autorstwa Ysoldy Teague . Wzór rozpisany jest tak skrupulatnie, że robota jest czystą przyjemnością, pod warunkiem, że druty pończosznicze nie są naszą zmorą :). Jako że słonik trafił do pięciomiesięcznej Julki, zrobiłam go z bawełny, będzie można go łatwo utrzymać w czystości. Ozdobiłam serduszkiem - mam ich trochę w zapasie :) W planach jest następny, ale narazie czeka w kolejce...

Niniejszym ogłaszam...

2011-02-01T19:17:00.001+01:00

co następuje:

* bardzo dziękuję wszystkim uczestnikom candy
* moje obawy, że nikt się nie zgłosi zostały rozwiane
* w porównaniu z zabawą z ubiegłego roku, progres liczby uczestników wynosi 600% HURRRRA :)
* decyzję o zwycięstwie powierzyłam ślepemu losowi, a nie mojemu ego
* w roli losującej wystąpiła moja córka

Nagrodę nr 1 (czapka & dodatki) wylosowała:

Nagrodę nr 2 (włóczkę & dodatki) wylosowała:

Dla Wszystkich, którzy zostawili posty pod setnym wpisem i Wszystkich Czytelników ode mnie:

Niech przyjdzie WIOSNA :)

Zwyciężczynie proszę o kontakt, w celu dogrania szczegółów!!!

Sto...

2011-01-25T15:07:00.003+01:00

Post numer 100. Nie jest to oszałamiający wynik jak na dwa lata pisania bloga. Tak, tak urodzinki były 15 stycznia :) Ale jakby nasz niemiecki sąsiad rzekł: immer hin. Uwarzam natomiast, że to wspaniała okazja na CANDY!!! Okazje są dwie, to nagrody też muszą być dwie :)

Najpierw o zasadach (mam nadzieję, że ktoś się zapisze???).

* w CANDY może wziąć udział każdy. Wystarczy wpis pod tym i tylko tym postem!!!
* osoby posiadające bloga mogą zamieścić stosowną informację u siebie,
* można się zapisać na losowanie obu nagród, bądź jednej z nich, wystarczy wpisać odpowiednią cyferkę,
* losowanie odbędzie się 31 stycznia.

Nagroda nr 1, to wykonana przeze mnie, no, no....., oczywiście że CZAPKA!!!

Do zrobienia czapki wykorzystałam włóczki z następujących projektów:

* Starflower
* Luzak
* Ishbel
* Wiosenny Ptak
* Cynamon

Oprócz tego włóczkę Filcolana Indiecita - cudną alpakę.

Nagroda numer 2, to włóczka, chciałam Wam podarować własnoręcznie uprzędzioną, ale muszę podszkolić warsztat :)
Co prawda to akryl (kolor jasnofioletowy), ale fajoski!!! Do tego w pakiecie mój autorski wzór - Otulacz ( Narzutka), prześlę go jako PDF:

Do obu nagród dorzucam belgijskie czekoladki i owocowy dyngsik do pielęgnacji ust(smak do wyboru i uzgodnienia ze zwycięzcami):

Zapraszam :)

Małe tęsknoty...

2011-01-06T14:41:00.005+01:00

Kiedyś, kiedyś robiłam dużo rzeczy z wrabianymi wzorkami. Ostatnio zatęskniłam do plątajacych się niezliczonych kłębuszków :) W listopadzie kupiłam sobie gazetkę, o tę:

Zaczęłam trawić temat i pod koniec grudnia wpuściłam się w gąszcz nitek. Na pierwszy ogień nie poszedł jednak model z gazetki, a kupiony na Ravelry:

Już niebawem będę finiszować, choć dziergam raczej z doskoku:)

A teraz mała zagadka. Wiecie co to jest?

Pewnie wiecie. Tym, którzy nie wiedzą zaraz pokażę. Nie jest to pierścionek, choć wkładamy toto na palec:

Przydaś pierwsza klasa przy wrabianych wzorach.
Kupiłam to przez internet w niemieckim sklepiku i wypatrzyłam tam tęczę (co prawda trochę oszukaną, ale kto może oprzeć się tęczy???), w bardzo atrakcyjnej cenie zresztą:

Trochę drażni mnie to różowe etui, no ale do kościoła z tym chodzić nie będę! Uparcie twierdzę, że drutów nigdy za dużo:)))

Zestawienie

2011-01-03T14:18:00.001+01:00

Dziewczyny zaczęły dziarsko i dziewiarsko podsumowywać miniomy rok. Poszłam w ich ślady. Zrobiłam dwa kolaże, nie liczyłam sztuk :) Trochę się tego nazbierało, sama byłam zdziwiona. Mimo to mam wrażenie, że w poprzednim roku było ciut więcej. Ale nie o ilość mi chodzi!!! To ma być czysta przyjemność i tyle:))) Nie biorę udziału w konkursie: KTO WIĘCEJ!!!

Do miłego:)

Nie ma co...

2011-01-01T22:47:00.013+01:00

... leniwie roku zaczynać:) Przemęczać się też nie ma co!
Trochę kołem zamachnąć, parę oczek przerobić, nie zaszkodzi.

Na dobry początek UŚMIECH:

Zrobiłam breloczek i wiem komu go podaruję...
To prototyp, muszę dopracować szczegóły:) Serduszkowy powędrował już dawno do właściciela.

Szczęśliwego Nowego Roku!!!

2010-12-31T18:30:00.012+01:00

...

Niech Nowy Rok będzie dla Was lepszy niż mijający,

niech przyniesie radość, spełnienie

... i wpisujcie ile wlezie...

i niech się spełnia!!!

Rene

Serce...

2010-12-29T12:04:00.005+01:00

serduszko raczej...
Może być papierowe, ceramiczne. Świeczka czy mydełko. Wszystko mi jedno. Lubię wszystkie. Może to infantylne, ale mnie rozczula. Kupuję, ale nie kolekcjonuję - wykorzystuję na bieżąco:)

Kiedy wpadło mi w oko dziergane serduszko, też chciałam je mieć.

Oto ono:

To serduszko też postanowiłam wykorzystać. Nie wzięłam ze sobą z Warszawy żadnych ozdób choinkowych, więc nie miałam wątpliwości, co z nim (nimi) zrobić. Powiesiłam je na nasze drzewko:

Do tego z Shetlanda 1ply własnej produkcji zrobiłam gwiazdki, z trochę koślawej (różnej grubości) nitki, ale będzie pamiątka:) Bywam sentymentalna, można powiedzieć niestety.

Serduszka i Gwiazdorek (tak w Wielkopolsce mówi się na Świętego Mikołaja) są żywoczerwone, ale zdjęcia są "za mgiełką".

Pozdrawiam :)

Update:

Serduszko

Gwiazdka

Niestey linki są dla Ravelryrowców :( Jeśli ktoś chciałby opis bardzo, bardzo, niech skrobnie do mnie na maila. Coś zaradzimy :)

To nie była miłość od pierwszego wejrzenia...

2010-12-27T13:30:00.006+01:00

Wszystko zaczęło się niemalże rok temu. Najpierw był zachwyt, wielki... Później podziw... Ciągłe szukanie pretekstu, żeby móc Go zobaczyć... choćby z daleka, przez szybkę...
Jak tylko nadarzyła się okazja zobaczyć Go na żywo, na własne oczy, natychmiast z niej skorzystałam! Przemierzyłam setki kilometrów i wreszcie nastąpiła ta chwila, stoi przede mną klasyczny, piękny...
... owładnęła mną nieśmiałość, zawstydzenie, strach przed pierwszym dotykiem...
Nie wierzyłam, że kiedyś będzie mój. Wróciłam do domu, wyciszyłam emocje, oddałam się codzienności.

Ale w sierpniu fascynacja dopadła mnie ze zdwojoną siłą. Cały czas zastanawiałam się jak Go zdobyć. Nieprzespane noce, setki myśli kłębiących się po głowie. Wreszcie pojawiła się nadzieja, która towarzyszyła mi przez kolejne miesiące...
Od końca listopada miałam pewność, że "mój ci On". Teraz pozostało czekanie na Jego przybycie. Normalnie trwało by to około tygodnia, ale los nie był dla mnie tak łaskawy i wystawił moją cierpliwość na wielką próbę. Zniosłam to z pokorą. Po trzech tygodnach miałam Go w domu:)

Od razu poddałam Go wszelkim zabiegom kosmetyczno-relaksacyjnym. Należało Mu się to po tak długiej podróży. Ale następnego dnia bez skrupułów wzięłam go w obroty:

Moja pierwsza niteczka - Shetland (1 i 2ply):

Pumpkin na szpulce - Corriedale:

... i jako precelek:

Merino z jedwabiem - nitka pojedyncza i 2ply:

Jeszcze jeden precelek, mój ulubiony jak do tej pory - Shetland:

Na koniec ujęcie na szpulce (najbardziej zachwyca mnie nitka w tej postaci) i w kłębuszku :)

Wiem, że długa droga przede mną. Wiele się muszę nauczyć i bardzo się z tego cieszę.

Chciałam Wam od razu pokazać mój Kołowrotek, ale to prezent gwiazdkowy od męża i musiałam cierpliwie odczekać:)))

...

2010-12-24T15:47:00.004+01:00

Życzę Wam Kochani pięknego czasu

Przepełnionego Radością i Bliskością

Domu pachnącego choinką i pysznościami

Wymarzonych prezentów

A w Nowym Roku wielu pomysłów

Spełnienia

Szukania i znajdywania właściwych dla Was ścieżek

Rene

Cynamon...

2010-12-15T17:39:00.002+01:00

Choć używam go chętnie w kuchni przez okrągły rok, kojarzy mi się nierozerwalnie z okresem bożonarodzeniowym. Lubię, kiedy w tym czasie pachnie nim dom. Lubię laski cynamonu jako element stroików w przezroczystym szkle, bądź połączone z suszonymi pomarańczami, wiszące na miedzianych drucikach w oknach.

Jakiś czas temu kupiłam moją najulubieńszą wełnę w tym kolorze. Postanowiłam wrzucić ją na druty i tak powstała moja wersja sweterka Folded. Kolejny prosty w moim repertuarze i na pewno nie ostatni.

Opis jest czytelny, ale odniosłam wrażenie, jakby rozmiary były zawyżone. Normalnie dziergałabym M, ale sweterek wychodził za duży, dlatego zrobiłam go w rozmiarze S.

Nazbierało się kilka drobiazgów...

2010-12-07T14:58:00.006+01:00

Cały czas gdzieś gonię :) Bynajmniej nie z powodu zbliżającego się Bożego Narodzenia, bo przygotowania świąteczne nawet lubię. Mąż wyjechał na dwa tygodnie na kurs i zostałam sama na posterunku. Ciągle gdzieś jeżdżę. Albo muszę zawieźć, albo przywieźć, albo zakupy, albo wywiadówka. Namnożyło się tych ALBO całkiem sporo!

Dzisiaj pokażę kilka rzeczy, które już od dawna grzeją półkę... , albo :) są noszone.

Zuzia zażyczyła sobie getry w tym samym kolorze, co jej Idlewood.
Dokupiłam włóczkę i proszę :

W ruch poszły druty skarpetkowe, drewniane Knit Pro, bardzo je lubię!
Było trochę zabawy, żeby skosy się dobrze układały, każdą getrę dziergałam inaczej.

Powstały kolejne dwie narzutki. Tym razem są wyjątkowo ciepłe, bo zrobione z grubaśnej włóczki, mieszanki wełny i moheru.

Jedna ciemnogranatowa, nazwana przeze mnie Jagódką :

Druga, ze względu na kolor zwana Malinką :

Oprócz tego zrobiłam czapkę. Koniecznie zobaczcie czapki Basi zrobione tym wzorem, są cudne! Zrobiłam nim Pimposhkową czapę w zeszłym sezonie.

Mam zamiar wyprodukować co najmniej jeszcze jedną, z włóczki która została mi od "Najmojszego".
To tyle. Pędzę, bo kolejne ALBO wzywa :)

Najmojszy :)

2010-11-24T15:17:00.005+01:00

Tak nazwałam nowy sweterek. Jest najbardziej mój ze wszystkich, które robiłam. Mój kolor - niebieski, mój fason - prosty, mój wzór - własny.
Już go lubię całym sercem. Dlatego pomyślałam, że usłyszane w filmie "Dzień Świra" słówko, będzie odpowiednie na tytuł posta.

Jak tylko zobaczyłam włóczkę, z której jest wydziergany, wiedziałam jak ma wyglądać. Praca nad nim była dla mnie czystą przyjemnością. Szło gładko i szybko... ale nie do końca :))) Dopiero trzecia wersja mankietu mnie zadowoliła. Koniecznie chciałam, żeby był dziergany w poprzek, tak jak wykończenie dekoltu i ... udało się. Zrezygnowałam ze ściągacza na dole, bo według mnie zupełnie by nie pasował. Zastosowałam I-cord. Po zrobieniu tego sweterka, grafting to moje drugie imię (lubię tę metodę i często robiłam z niej tu użytek)! Sweterek zrobiony jest z mieszanki wełny i jedwabiu, na drutach 3,5 mm. Ma jeszcze jedną zaletę, a nawet dwie, jest cieplutki i ma dłuuugie rękawy!!!

A teraz dosyć pisania. My Own :

Zaległości... mam...

2010-11-07T16:38:00.002+01:00

... i muszę z tym żyć :)
Pracowałam, wyjeżdżałam i dziś w środku nocy wróciłam. Byłam przez tydzień w Polsce i był to fantastyczny tydzień!!!

Wrzucam zdjęcia bez zbędnych słów.

Zaczynam mieć mieszane uczucia co do mojego bloga. Myślą przewodnią, kiedy go zakładałam, była chęć archiwizowania moich dziergadeł i to się nie zmieniło, z innymi sprawami muszę sobie poradzić.

Dalej bawię się jednym ściegiem:

Sprawia mi to wielką frajdę. Rozważam rozpisanie wzoru jedenej z chust. Może doradzicie mi której?
Pojawiły się prośby, których z braku czasu do tej pory nie mogłam spełnić :((( Niestety...

Popełniłam narzutkę, tym samym ściegiem ma się rozumieć:

Zrobiłam trzy czapki moim ulubionym (ale nie własnym) wzorem:

Ozdobiłam je "ślimaczkami" własnego pomysłu. Powstało jeszcze kilka innych czap, ale nie zdążyłam zrobić im zdjęć. Może siostrzeńcy podeślą mi jakieś fotki???

Pozdrawiam listopadowo! Do następnego razu...

Idlewoodowe kieszonki

2010-10-21T11:55:00.062+02:00

Słowo się rzekło, kobyłka u płotu:)

Zaczynamy kursik:

1. Kontrastową nitką zaznaczamy potrzebną liczbę oczek (szerokość kieszonki), w tym przypadku 20:

2. Po obu stronach nawlekamy co drugą nitkę poprzeczną. Ilość zaznaczonych nitek zależy od wysokości kieszonki. W tym przypadku po 16 z każdej strony. Kieszonka szeroka jest na 20 oczek, my nawlekamy "2. i 19. oczko":

3. Przekładamy oczka podstawy kieszonki na drut:

4. Rozpoczynamy dzierganie od "wnętrza" kieszonki - lewa strona robótki, przerabiając 2 oczka prawe, 16 oczek lewych i 2 oczka prawe.

5. Następny rząd - prawa strona kieszonki. Przerabiamy go oczkami prawymi. Po przerobieniu 1. oczka przekładamy na drut nitkę poprzeczną z nitki kontrastowej, którą jednocześnie wysuwamy z powstałego oczka i przerabiamy razem z 2. oczkiem. To samo powtarzamy przy 19. oczku:

6. Lewą stronę robimy jak w punkcie 4. (2 oczka prawe, 16 oczek lewych, 2 oczka prawe).

7. Na prawej stronie 2.i 19. oczko przerabiamy z oczkami z nitki kontrastowej:

Trzy ostatnie rzędy przerabiamy na prawo. Zakańczamy kieszonkę na prawej stronie. W rzędzie zamykającym "chwytamy" z nitką poprzeczną 1.,2.,19. i 20. oczko. Chowamy nitki.

Mam nadzieję, że ktoś zrozumie "co autor miał na myśli"???

Oczywiście można nie bawić się w nawlekanie oczek na nitkę kontrastową, ale to zdecydowanie ułatwia pracę!!! Nie ma problemu, że przerobimy nitkę nie z tego rzędu, co trzeba...

Niedzielny spacer...

2010-10-19T12:45:00.008+02:00

Bardzo lubię nasze wspólne niedzielne spacery. Cieszę się, że jeszcze są wspólne:)))
Kocham morze, już o tym pisałam. W związku z przeprowadzką w minione wakacje niestety nie mogłam nad nie pojechać.
Widok morza jest dla mnie bezcenny, niezależnie od pory roku! Tak się szczęśliwie złożyło, że mogę teraz wsiąść do samochodu i po godzinie z małym haczykiem dreptać po piachu:) Namówiłam domowników i pojechaliśmy.

Byłam przeszczęśliwa:

Kiara też:)

Było zbieranie muszelek:

Były końskie zadki:

Były śliczne domki:

Była Zuzia w swoim Idlewood:

Dzielnie pozowała w samym ocieplaczu, choć było dość chłodno.
Zażyczyła sobie własny egzemplarz, dokładnie taki jak oryginał. Ja próbowałam ją namówić na zmiany w projekcie, ale była nieugięta:)

Specjalnie dla Kasi przygotowałam mały kursik wrabiania kieszonek w Idlewood :) Pokażę go wkrótce.

Zabiegana jestem ostatnio, ciągle brakuje mi czasu. Pewnie macie to samo?!
Nie mam kiedy pojechać w miasto i pstryknąć obiecane fotki:(

Tymczasem czekam na kolejny niedzielny spacer...poza miastem...

Poziomo, Pionowo i Ukośnie...

2010-10-01T10:05:00.005+02:00

Niedawno pisałam, że mimo postanowień kupiłam włóczkę akrylową. Wielkie 300g motki. Nie mogły leżeć bezużytecznie:) Nie samymi czapkami człowiek żyje, więc trzeba było zrobić z nich coś innego. Nie zastanawiając się długo zaczęłam dziergać szal i tak powstało ...

Poziomo:

Wzięłam do ręki kolejny motek i zaczęłam robić chustę.
... i tak powstało

Pionowo:

Ostatni motek też przerobiłam na chustę.
... tak powstało

Ukośnie:

Szal i obie chusty zrobione są tym samym ściegiem. Jedną z chust zaczynałam dziergać od dołu, drugą od góry. Nie korzystałam z żadnego opisu. Robótki szły błyskawicznie, bo nitka była gruba i takież same drutki - 8 mm.

Po wypraniu szale są miękkie i aż chce się nimi omotać:) Wtedy poziome staje się pionowe, pionowe - poziome, ukośne....... , ale nie o to chodzi:)

Wcisnął się bez kolejki:)

2010-09-26T11:06:00.004+02:00

Tak, tak bez baczenia na inne projekty wepchnął się i już.
Ale jest usprawiedliwiony, bo znalazł się na drutach w wyniku wielkiej potrzeby. Marzłam okrutnie i takiego COSIA właśnie potrzebowałam.

Praktyczny z kieszonkami i wielkim "kapturogolfem". Znalazłam ten ocieplacz na Ravelry. Tam również do kupienia jest opis wykonania, genialny zresztą, prosty i dokładny.

Przy ostatnim sweterku z kieszeniami, przyszywanie ich zabrało mi najwięcej czasu. Dlatego, żeby tego uniknąć, tym razem kieszenie wrabiałam (według opisu robi się je osobno). Poniżej fotka - wskazówka:)

Robiłam go z mieszanki wełny, moheru i nylonu. Nie chciałam tracić czasu na szukanie włóczki, brałam co było pod ręką i pasowało mi kolorystycznie. Lubię szary za jego uniwersalność. Przy okazji wyznam, że choć zachwycam się swterkami w misterne wzory, z doświadczenia wiem, że nosić ich nie będę. Wybieram proste wzory i w ogóle mnie nie nudzi dzierganie prawo-lewo. Najchętniej robię raglany, czy to od góry, czy od dołu. Wtedy jadę samymi prawymi oczkami i nie muszę zszywać:) Same plusy!!!

Ten pulower dziergałam na drutach 5,5mm i 6mm. Zużyłam prawie siedem motków włóczki, która okazała się całkiem miła, nie gryzie, a lekki włosek mi nie przeszkadza i co najwazniejsze - grzeje:)

Do miłego:)

Najwyższy czas...

2010-09-22T11:03:00.001+02:00

Przybyła do nas przedwczoraj i natychmiast stała się maskotką rodziny:)
Jestem pewna, że będzie służyła mi pomocą. Pozwólcie, że przedstawię naszą nową lokatorkę rodem z Wysp.
Oto Anouk:)

Bowiem najwyższa pora rozpocząć sezon czapkowy.

Tadam:

Zrobiłam ich duuuużo, nie wszystkie są na zdjęciach. Ostrzegam, że będzie jeszcze więcej. Wiecie, że kocham dziergać czapki:)))

Inspiracją stał się ten model, spodobał mi się ogromnie. Żadna nie jest identyczna z oryginałem. Choć na pierwszy rzut oka różnicy nie widać.

Robota idzie błyskawicznie. Moteczek grubej włóczki, drutki 6 i 8 mm i czapa gotowa.

Na tropie - sprawozdanie pierwsze:)

2010-09-13T13:56:00.003+02:00

Co tropię, zapytacie?
Ano sklepy z włóczkami. Nie może być inaczej.
Pierwszy znalazłam bardzo szybko, bo dwa dni po przyjeździe. Nieduży sklepik i wybór również skromny. Trochę Gedifry, Regii i to:

Firmówka - akryl 100%, ale w dotyku taki "bawełniany", miękki i nie skrzypiący. Motki jak bochny chleba, wielkie 300g, bogata gama kolorów. Obiecywałam sobie, że akrylu nie kupię, bo... same wiecie. Ale jak się nie ma, co się lubi - to się lubi, co się ma...
Skusiłam się na kilka:)))

Dalsze poszukiwania nie były ani łatwe, ani owocne. Niektóre adresy nie były już niestety aktualne. Nie poprzestawałam jednak, tropiłam dalej...

... i wytropiłam sklep PHILDAR . Kupiłam oczywiście to i owo, ale wybór też nie był oszałamiający. Za to ceny promocyjne, grzech było nie wziąć 10 x 50g mieszanki bawełny, lnu i wiskozy , za 5 Euro:

... i gazetki tanie:)

Proszę mnie nie posądzić o chwalipięctwo. To objaw głębokiego uzależniena :D
Chyba mnie rozumiecie?!
Więcej o włóczkach ze zdjęć napiszę w kolejnych postach.

A poza tropieniem mam inne zadania.

Córka 7 września rozpoczęła rok szkolny. Szkoła jest ogromna - kompleks budynków na powierzchni 7 ha, 3500 uczniów. Języki w jednym budynku, nauki ścisłe w drugim, sztuka w jeszcze innym. Miałam ogromne obawy, czy moja Zuzia się nie pogubi. Na szczęście radzi sobie dobrze i co ważniejsze bardzo jej się w nowej szkole podoba. Nie mam jeszcze odwagi wysyłać jej do szkoły autobusem, zawożę i odbieram ją osobiście. Może jestem nadopiekuńcza, ale wariant autobusowy musi zostać najpierw przećwiczony w jakiś wolny od szkoły dzień.

Jeżdżąc po mieście poznaję panujące na tutejszych drogach zwyczaje. Jazda po Warszawie to bajka w porównaniu z tym, co tutaj się dzieje. Szaleństwo, ciasno , tłoczno i mało kto zwraca uwagę na obowiązujące przepisy ruchu drogowego. O miejscach do parkowania nie wspomnę, trzeba mieć dużo szczęścia, żeby w ogóle je znaleźć.

Wiem, że do tej pory nie napisałam, gdzie teraz mieszkam. Trochę tak celowo. Po kilku wpisach się zorientujecie. Wrzucę kilka zdjęć i sprawa będzie jasna.

Choć już to zrobiłam w komentarzach, chcę jeszcze raz serdecznie podziękować za słowa otuchy po moim wypadku - upadku. Jesteście Kochane!!!
Noga jeszcze trochę boli i musi być obandażowana, ale jest znacząco lepiej:)
Pa!

Lubię...

2010-09-09T11:10:00.015+02:00

Zostałam zaproszona do zabawy blogowej przez Małgosię . Postanowiłam skorzystać z zaproszenia:)

Zasady są proste:

1. Napisz, kto przyznał Ci tę nagrodę
2. Wymień 10 rzeczy, które lubisz
3. Przyznaj tę nagrodę 10 innym blogerom i poinformuj ich komentarzem

LUBIĘ:

* przytulać się do moich dzieci,

* zapach wiosny,

* polskie morze,

* robić na drutach,

* czytać, najlepiej w wannie wypełnionej pachnącą, baaaardzo ciepła wodą,

* jabłka, chleb, oliwki, suszone pomidory i sushi - nie wszystko jednocześnie
oczywiście,

* słuchać muzyki, kino,

* prowadzić samochód,

* internet,

* targi staroci, wyszukiwać na nich różne ciekawe przedmioty...

Do zabawy zapraszam Martę:)))

Wyszłam tylko do pobliskiej piekarni...

2010-09-02T15:56:00.024+02:00

Tak to już jest, że człek nigdy nie wie, co go za rogiem spotkać może. Przed południem opuściłam domowe zacisze.
Chciałam kupić świeży chlebek i bułeczki. Przy okazji odbyć mały spacerek z dziecięciami.
Piekarnia jednak była zamknięta. Nie zmartwiło mnie to ani, ani, bo pogoda wymarzona na piesze wędrówki. Uskuteczniamy je ostatnio namiętnie, poznając okolicę:)

Ruszyliśmy dziarsko w dalszą drogę. W końcu pieczywko na kolację - fajna rzecz.

Wojtuś trochę się zmęczył i poprosił, żebym go wzięła na ręce. Tak też zrobiłam, ale po jakimś czasie to ja się zmęczyłam. Mam chyba prawo, bo to raz z górki, raz pod górkę, a pierwszej młodości nie jestem:)))

Było akurat z górki, Wojtuś siedział u mnie na barana, kiedy poczułam, ze padam na glebę. Jedyna myśl, jaka przemknęła mi przez głowę, to taka że muszę tak upaść, żeby Wojtek nie runął na chodnik. Nie wiem jak to zrobiłam, ale udało się. Był cały. Ja natomiast nie miałam pewności, czy zdołam wstać. Zuzia widziała końcówkę upadku i później mnie leżącą. Myślała, że się wygłupiam i ryknęła śmiechem. Mnie z bólu poleciały łzy. Córcia zorientowała się w sytuacji i podbiegła do mnie, pomogła mi wstać. Stałam na jednej nodze, uryczana po pas. Szybko wzięłam się w garść i obyśliłam powrót do domu, który w związku z kontuzją zapowiadał się na dłuższy. Dojrzałam nieopodal sklep, doczłapałam się do niego. Kupiłam soczki dla dzieci, przekąski, no i świeży chlebek:)

Po drodze, w aptece kupiłam bandaż elastyczny, mazidło miałam w domu.

Jakoś się doczłapałam. Zrobiłam opatrunek. Nie na darmo byłam w drużynie medyczno-sanitarnej w liceum;)

Kostka sina i spuchnięta, prezentuje się okazale. Mimo to mam nadzieję, że obejdzie się bez wizyty u lekarza.

Trzymajcie kciuki!!!

Peacock

2010-08-31T16:59:00.021+02:00

Znów się przeprowadziłam;) Na jakiś czas...

Opuściłam Warszawę 20 sierpnia wczesnym wieczorem. Następnego dnia około południa dotarłam na miejsce. Pokonałam z rodzinką ponad 1300 kilometrów. Podróż trwała 15 godzin, dzieci większą jej część przespały (hurra), najgorzej zniosła ją Kiara (nasza jamniczka).

Dzisiaj wreszcie podłączono nas do sieci:)))

Muszę nadrobić zaległości! Ale nie wszystko na raz.

Po pierwsze, przepraszam osoby, które do mnie pisały za milczenie, już częściowo odpisałam na maile.

Po drugie, pokażę Wam szal zrobiony przed wyjazdem, częściowo "obfocony" na starych śmieciach, częściowo w nowym domku.

Nazwałam go Peacock-Paw, z uwagi na kolor włóczki, zakupionej w e-dziewiarce:

Wzór pochodzi z nowego Twist Collective i nazywa się Hawthorne.

Voila:

Dzisiaj tyle, odezwę się wkrótce:)

Pozdrawiam serdecznie!!!

Summit na bis

2010-08-18T15:36:00.019+02:00

Bardzo Wam wszystkim dziękuję za miłe komentarze pod ostatnim wpisem. Córka doczeka się własnej wersji sweterka, wybrała już nawet kolor włóczki. Siostrzenica natomiast jest bardzo zadowolona, co jest dla mnie niewątpliwym sukcesem!!!

Zrobiłam drugi szal. Pierwszy miał być dla siostry, a ja też chciałam mieć własny:) Cóż było robić, odpaliłam druty, oto efekt:

Kolor jest bardzo delikatny, trudno mi go uchwycić, oryginalna nazwa, to TOPAZ.

Nie mogłam się naturalnie oprzeć i wykorzystałam zapasy ulubionej włóczki, ostatnio zresztą wzbogacone:)

Robiłam na drutach 3,25mm i podobnie jak poprzednio, zużyłam dwa moteczki wełny.

Nastąpiła jednak zmiana decyzji - nie jest ci on mój:) Mnie pozostał szary... i też dobrze.

Tymczasem...

Z kapturem

2010-08-12T19:01:00.011+02:00

Pimposhka zrobiła śliczny obłoczek, Kapuzenpullover (Rebecca nr 42). Spodobał się mojej siostrzenicy, więc chwyciłam za druty. O prezentację sweterka poprosiłam moją córkę, ale cicho sza:

Pulowerek ma baaardzo długie rękawy, na życzenie właścicielki. Zgadzam się z Pimposhką, że genialnie rozpisano kaptur. Na sweterek zużyłam prawie trzy motki włóczki Angel, dziergając na drutach 4mm.

Nie rozpisuję się, bo korzystam z komputera siostrzeńców i powoli robi się kolejka do PCeta:)
Pozdrawiam!!!

Nie próżnuję

2010-07-29T21:04:00.010+02:00

Daleko od Warszawy, ale z niezbędnikiem pod ręką dziergam:)
Kupiłam kiedyś motek włóczki skarpetkowej, tak z ciekawości. Od początku nie miałam zamiaru robić z niej skarpet, tylko chustę. Wybór padł na MOONLIGHT SONATA SCARF .

Spodobał mi się od pierwszego spojrzenia. Ażur dwustronny, wymagający uwagi, ale nie trudny.

Oto to to:

Chustę robiłam na drutach 4,5 mm. Motek wystarczył na jedno powtórzenie wzoru więcej niż sugerowano w opisie. Pikotki przy bordiurze robiłam według własnego pomysłu, ale różnicy chyba nie widać?!

Włóczka godna polecenia, miła i rewelacyjnie mknie po drutach.

Pędzę dziergać kolejną rzecz;)

Tymczasem!

Aestlight shawl na bis

2010-07-20T12:19:00.012+02:00

Postanowiłam zrobić prezent koleżance. Taki mały dowód wdzięczności. Przesłałam jej zdjęcia chust i wybrała Aestlight shawl .

Zamówiłam włóczkę i zabrałam się do pracy. Koleżanka wkrótce wraca za ocean, dlatego nie chciałam zwlekać i przekazać jej upominek na ojczystej ziemi:)))

Chustę robiłam podobnie jak poprzednią z włóczki Merino-Lace. W tym samym kolorze, tylko w wersji superwash, druty 3,5mm.

Wyjeżdżam z Warszawy, w związku z tym kontakt ze mną będzie ograniczony. Jak tylko mi się uda, będę tu zaglądać. Wrócę na krótko w sierpniu, by znowu...

Ale o tem potem:)))

Do miłego!!!

Blossom

2010-07-15T09:36:00.019+02:00

Mam kilka książek Kim Hargreaves w swoich zasobach, ale tylko jeden sweterek - Harmonie. Postanowiłam to zmienić. Wybór padł na Blossom. Nie mi jednej wpadł w oko:)
Na temat opisu do niego też już trochę można było poczytać. Nie będę się zatem powtarzać. Fakt jest taki, że trzeba kombinować po swojemu.
Tak też zrobiłam. Robiąc rękawki zrezygnowałam z pikotków w każdym rzędzie. Uznałam, że w co drugim zupełnie wystarczą;)))

Zobaczcie same co wymęczyłam:

Oczywiście muszą być dwie wersje, jedna bez kwiatka, druga z....
Ubóstwiam kwiatuszki:)))

Ostatnio blogowo zajmowałam się głównie odpisywaniem na maile z prośbą o tłumaczenie opisu szala Summit. Po 150 przestałam liczyć:) Starałam się odpisywać na bieżąco! Nikt nie jest doskonały, dlatego jeśli kogoś niechcący pominęłam, proszę o kontakt. Niektóre listy wracały do mnie, bo nie podano mi prawidłowego adresu:( Otrzymałam szalenie miłe maile zwrotne z podziękowaniami, te najbardziej mnie ucieszyły. Jak to zwykle przy takich okazjach bywa, znalazły się i takie osoby, które nie odezwały się po otrzymaniu ode mnie tłumaczenia.

To żyje już własnym życiem i multiplikuje się przez inne blogi. Tak więc jesienią plony będą ogromne. Może zorganizujemy paradę Summitowców???;)))

Tymczasem!

Komunikat:)

2010-06-22T18:33:00.006+02:00

Dziś króciutko.
Przysiadłam sobie grzecznie przy komputerze i przetłumaczyłam opis szala Summit.
Najlepiej jak umiałam:) Jeśli ktoś jest zainteresowany, to proszę o kontakt ze mną.
Do miłego!

Update!!!

Wyjechałam i od kilku dni nie mam dostępu do sieci. Dzisiaj tylko dzięki uprzejmości pewnej młodej osoby mogę Was poinformować, że na wszystkie prośby odpowiem po 4 lipca:))))

Pozdrawiam!

Prawie...

2010-06-16T20:53:00.013+02:00

Z pozostałej po sweterku włóczki zrobiłam coś, co kształtem przypomina Abrazo. Postaniowiłam sama popracować nad bordiurą , nie korzystając z opisu. Do ideału może jeszcze droga daleka, ale "pierwsze koty za płoty". Na drugi raz będę odważniejsza:)

Włóczka okazała się niesamowicie wydajna. Na tę 'etolinę' zużyłam około 50g i zostało mi jeszcze ze 100g tej wełenki. Muszę pomyśleć, na co ją spożytkować;) ???
Dziergałam na drutach 4,5mm i poszło mi ekspresowo! No ale przecież to dość mała forma.

W niedzielę dotarłam na warszawskie spotkanie robótkowe. Wstyd się przyznać! Nie mam ani jednego zdjęcia, bo nawet nie wyjęłam aparatu z torby. Było jak zwykle miło, publicznie ( a jakże - Łazienki Królewskie), choć osób garstka zaledwie.

Było pyszne ciasto truskawkowe i cudne opowieści uczestniczek:) Dziękuję za spotkanie!!!

Szaro i dziurawo

2010-06-10T15:39:00.012+02:00

Na zewnątrz wreszcie letnio i kolorowo (uwielbiam taką pogodę), u mnie szaro i dziurawo.
Nie liczę na pochwały za to, co za chwilkę pokażę. Pierwszą krytykę zebrałam od córki, która zdziwiona zapytała, co ja w ogóle robię, tudzież nie robię?:)

Ale musiałam wrzucić to coś na druty, bo ciekawość mnie zżerała, po prostu:

Kilka innych ujęć:

Można mieć niezłą zabawę i poćwiczyć dzierganie w tę i z powrotem. Ja jednak wolałam okręcać robótkę, bo miałam nad nią lepszą kontrolę.

Wzór to Summit i pochdzi z Knitty. Zużyłam dwa motki mojej ostatnio ulubionej włóczki i robiłam na drutach 3mm.

Kiedy pokazałam Zuzi gotowy szal, powiedziała że jest odjazdowy,... i ja jej wierzę:)

Wiosenna noc...

2010-06-07T19:55:00.009+02:00

Jeszcze ich trochę zostało, zdążyłam się wstrzelić:)
Jakiś czas temu zrobiłam sweter, ten sweter. Spodobała mi się jego prostota i długie rękawy.

Nazwałam go WIOSENNY PTAK (inspirując się oryginałem), ale uznałam że WIOSENNA NOC będzie odpowiedniejsza do panującej aury, zimnych, wcale nie wiosennych nocy.

Sweterek jest lekki, bo włóczka z której go robiłam jest dość cienka, 100% wełna jagnięca. Mam ją dzięki pewnej miłej, ba, nawet bardzo miłej osobie. Marta dziękuję:)

Już miał swój debiut i spisał się doskonale:)

Nie trzymałam się kurczowo opisu, inaczej rozpoczęłam robótkę, pod pachami bawiłam się lekko, aby uzyskać efekt szwu bocznego i udało się. Dziergało się szybko. Najdłużej przyszywałam kieszenie;)))

Wróciłam z Lądka

2010-05-23T14:24:00.015+02:00

Wczoraj późnym wieczorem wróciłam z warsztatów w Lądku Zdroju. Zorganizowała je Basia, a prowadziła Daniela. Był to dla mnie absolutnie wspaniały czas, spędzony z cudownymi ludźmi, w pięknym miejscu.
Nie będę dużo pisała, bo i tak słowami nie oddam tej atmosfery, tego wszystkiego co mogłam zobaczyć, czego dotknąć, nauczyć się.

Był czas na naukę, na babskie pogaduchy, pyszne jedzenie przygotowywane przez gospodynię pensjonatu, w którym mieszkałyśmy. Nie było natomiast żadnej bariery językowej, bo Basia jest tłumaczem doskonałym. Poza tym jak ludzi łączy pasja, to nić porozumienia jest czymś zupełnie naturalnym.

Na dowód tego, że nie próżnowałam, mój dyplom i to co własnoręcznie wyczesałam i uprzędłam, choć zupełnie w siebie nie wierzyłam:)

Kochane, ogromnie się cieszę, że mogłam Was poznać, wszystkie jesteście wspaniałe!!!
Dziękuję za te kilka dni!!!

Łza

2010-05-07T11:18:00.008+02:00

Nie chodzi mi o łzę ani smutku, ani radości. Tak nazywa się moja pierwsza chusta, którą ostatnio zrobiłam. Brzmi jak kłamstwo, przecież pokazałam już kilka chust, delikatnie rzecz ujmując. Ale to prawda:) To moja pierwsza chusta z koralikami. O takimi:

Wrabianie ich w ogóle nie okazało się żmudne:) Sam wzór jest bardzo przyjemny, łatwy do zapamiętania. Oryginalna nazwa to Teardrop.

Robiłam ją na drutach 4mm, z tej samej włóczki, co ten szal. Zużyłam drugą połowę motka. Wystarczyło mi na 11 powtórzeń wzoru, w opisie jest 10 powtórzeń.

Mam w planach kolejną i mam już nawet stosowne koraliki:)

Echo Flower Shawl

2010-05-05T18:24:00.021+02:00

Wydrukowałam sobie ten wzór dawno temu i włożyłam go do segregatora. Jakoś mnie nie porwał. Dopiero jak zobaczyłam chustę Marty, postanowiłam do niego wrócić. Przy okazji wykorzystałam włóczkę, która równie długo, jeśli nie dłużej przeleżała w pudle. Moja chusta nie jest tak przytulaśna, bo nitka jest cienka.

Wzór genialnie rozpracowała Myszoptica, wytarczy zajrzeć, a sami się przekonacie.

Chustę zrobiłam z Zephira Adriafilu, na drutach 3mm i zużyłam niewiele ponad połowę motka.

Nie dziergałam długo, bo około tygodnia, ale nie czerpałam z tej dłubaniny tyle radości co zwykle :( Często zsuwały mi się oczka, niewiedzieć czemu. Na szczęście z supełkami nie miałam problemu, bo wystarczjąco dużo zrobiłam ich we wcześniejszych projektach.

Majowy weekend był twórczy dla mojego synka, który dotąd stronił od rysowania i malowania (co mnie nieco martwiło). Dlatego muszę się nim, a raczej jego dziełem pochwalić:)

Pomogłam mu tylko przy mieszaniu farbek, malowaniu oczu i noska.

U Kocurka śliczna rozdawajka!!! Zaglądnijcie koniecznie!!!

Luzak

2010-04-28T11:47:00.021+02:00

Jakiś czas temu skończyłam sweterek, który z założenia miał być nie krępujący ruchów, lekki.
Inspiracją stał się poniższy model (zdjęcie pożyczone z Ravelry):

Chciałam kupić ten wzór, ale nie znalazłam takiej opcji. Mogłam nabyć gazetkę Amimono, ale pomysł wydania ponad 13 Euro na opis jednego sweterka (reszta mnie nie urzekła), wydał mi się na tyle chybiony, że postanowiłam sama coś wykombinować:)

Podjęłam próbę, która zakończyła się pruciem. Za drugim razem już poszło. Z opisów na Ravelry wynikało, że sweterek dodaje objętości w biuście, a na tym mi nie zależało. Dlatego mój luzak nie jest tak suto marszczony:

Sweterek robiłam z włóczki, która ostatnio jest moją ulubioną:

Zużyłam niecałe cztery motki i dziergałam na drutach 3,5mm. Kolorowe wstawki zrobiłam z resztek Noro. Zachciało mi się kwiatka i dlatego powstała broszka, którą będę mogła wykorzystać do innych rzeczy:)

Jestem zadowolona:) Mam sweter jaki lubię, swobodny i bez udziwnień!

Dokończony

2010-04-22T12:07:00.011+02:00

Uff! Wreszcie jest. Dokupiłam brakującą włóczkę, odczekałam grzecznie cztery tygodnie (tyle trwała dostawa) i dokończyłam Textured Shawl. Oto i on:

Jak widzicie dopadł go ząb czasu:) Wniosek nasuwa się jeden, lepiej kupić za dużo włóczki, niż narażać robótkę na odleżyny!

Włóczka to Merino Lace, brakujący motek kupiłam tu.

Robiłam podwójną nitką na drutach 4,5mm, ale śmiało mogłam wziąć 5mm. Powiększyłam szal i pewnie dlatego zabrakło mi włóczki, choć pewności nie mam. Ale jak to się mawia: jest ryzyko, jest zabawa:)

Mimo iż...

2010-04-18T15:47:00.009+02:00

... w ostatnim poście marudziłam, że wzór Ishbel trochę mnie nudził. Efekt końcowy jednak tak mnie zachwycił, że zrobiłam kolejną. Poszło mi niebywale szybko, dwa dni i chusta była gotowa:)

Według opisu można zrobić dwie wielkości tej chusty. Pierwszą moją Ishbel zrobiłam w rozmiarze L, a przy drugiej zmiksowałam oba rozmiary. Góra zrobiona jest według opisu na mniejszą, a część ażurowa według opisu na większą.

Po raz pierwszy okropnie mi żal, że nie możecie na żywo zobaczyć koloru włóczki, bo zdjęcie absolutnie go nie oddaje:(

Chustę robiłam z Holst Garn Supersoft 100%, na drutach 4mm i zużyłam 1,3 motka (jeden ma 50g).

Dużo słońca Wam życzę!!!

Ishbel

2010-04-14T19:08:00.016+02:00

Dziergam teraz kilka rzeczy naraz. Niektórych nie mogę skończyć, choć są prawie na finiszu, bo czekam na brakującą włóczkę.
Zabrałam się za Ishbel, została mi włóczka po sfilcowanej chuście i postanowiłam ją wykorzystać właśnie na ten projekt. Nie obyło się bez małych problemów. Zgadywać nie trzeba. Nitka skończyła mi się tuż przed ostatnim rzędem - zamykającym robótkę. Szybko napisałam do Marty i tego samego dnia pojechałam po brakujący kawałek włóczki. Dzięki jej uprzejmości mogę pokazać Wam moją wersję tej chusty:

Włóczka to 100 Pure Wool w kolorze Amatista:

Chustę robiłam na drutach 3mm, ale tylko dlatego, że omyłkowo po nie sięgnęłam. Normalnie wzięłabym 3,5mm. Jak się zorientowałam, szkoda mi było pruć. Wzór jest prosty, nawet trochę mnie nudził, jednak z efektu końcowego jestem bardzo zadowolona.

Marta - bardzo dziękuję!!!

...

2010-04-10T15:35:00.005+02:00

Nie znajduję słów, by wyrazić ogrom tej tragedii...

Składam najszczersze wyrazy współczucia Rodzinom Ofiar katastrofy!

Prezenty:)

2010-03-28T14:15:00.020+02:00

Kto nie lubi ich dostawać? Zdarza się tak, że prezent nie całkiem przypadł nam do gustu i co wtedy? Ja mam problem, bo nie potrafię udawać. Żeby uniknąć podobnej sytuacji zasugerowałam mojemu mężowi, co mógłby mi kupić na urodziny. A że mój Adamus jest osobą, która nie komplikuje sobie żywota, przystał na to natychmiast - wilk syty i owca cała, jak to się drzewiej mówiło.

A oto mój prezent:

To ręcznie przędziona wełna merino od Basi. Jestem zachwycona tą nitką!!! Czyż nie jest cudowna, jest uwierzcie mi na słowo!!!

A tu taka mała wariacja na temat:

Na temat tego wzoru możecie poczytać tutaj.

Na tym nie koniec. Dostałam zupełnie niespodziewanie prezent - niespodziankę od Hani z Wrocławia, nie ma jeszcze blogu, ale dzierga i robi takie śliczności:

Podziwiałam takie markery na ostatnim spotakniu w Szarotkowie, a teraz mam własne:) Były już w użyciu i spisują się na medal.

Haniu - DZIĘKUJĘ!!!

Za oknem cudowna pogoda, więc i ja postanowiłam wpuścić trochę wiosny do pokoju mojej córki:

Dużo słońca Wam życzę:)

Chusta Merino

2010-03-21T17:29:00.011+01:00

Wydziergałam kolejną chustę. W niezłym tempie zresztą. Potrzebowałam dwóch dni. Działałam jednak na fali emocji. Wcześniej bowiem zrobiłam chustę według tego samego wzoru i trwało to pięć dni. Robótka jednak sfilcowała mi się w rękach podczas kąpieli (zaznaczam robiłam wszystko tak jak trzeba, aura mi nie sprzyjała). Przyjęłam to jednak z pokorą, co mnie szczerze zdziwiło ( w końcu to pierwszy raz i w ogóle...). Normalnie bym się poryczała, rzuciła wiąchą (przepraszam, też mi się to czasem zdarza), a tu nic spokój zupełny. Zwinęłam kolejny motek od Kusicielki i jazda!!!

Wzór to Aeslight Shawl, kupiony na Ravelry. Robi się całkiem nieźle , ale kolejny raz inaczej zrobiłabym bordiurę. Wolę mieć 500 oczek na drucie niż co chwilę obracać robótkę:(
Włóczka to oczywiście Merino-lace.
Zużyłam 0,6 motka i robiłam na drutach 3,5mm.

Zośka

2010-03-15T09:56:00.017+01:00

Zosieńka to moja pierwsza chmurka (to znaczy szal zrobiony z cienkiego moheru) i pierwszy zrobiony wzorem pochodzącym z pięknie wydanej książki Haapsalu sall. Oryginalny wzór nosi nazwę Sofia kiri, ja sobie ją spolszczyłam.
Nie myślałam, że tak szybko się z tym projektem uwinę. Wybrałam włóczkę Angel Bergère de France w kolorze niebieskim.

Robi się z niej bardzo dobrze, lepiej jednak nie pomylić się we wzorze, bo z pruciem mogą być trudnośći:( Ale jest mięciutka, ładnie się układa i nic a nic nie gryzie (to uwaga dla wrażliwców, ja do nich nie należę.~_*.)

Na szal zużyłam trochę ponad dwa motki i dziergałam na drutach 4,5mm.

Codzienny:)

2010-03-08T14:12:00.010+01:00

Obiecałam sobie, że zrobię drugi Shalomek i słowa dotrzymałam!
Miał być zapinany na całej długości plisy i jest. Od razu stał się moim najulubieńszym i najchętniej w ogóle bym go nie zdejmowała:))) Jest z włoskiem, ale nie gryzie. Jest milutki i cieplutki, co dla takiego zmarzlucha jak ja ma ogromne znaczenie!!! Wszystko mi się w nim podoba. Jest to niewątpliwym ewenementem, bo zazwyczaj mam jakieś a-l-e. ... i guziki też są piękne, i wcale nie musiałam ich długo szukać:)))

Robiłam go z włóczki Cascade Yarns Pastaza, na drutach 5,5mm i przerobiłam pięć moteczków.

Na koniec fotka z otrzymaną z okazji 8 Marca różą:

Paniom życzę: WSZYSTKIEGO CO NAJLEPSZE!!!

Zrobiłam przedwiosenny przegląd zapasów włóczkowych. Nie jest tego aż tak dużo, ale znalazłam włóczkę, która już zbyt długo u mnie leży i nie mam na nią pomysłu. Jeśli ktoś z Was chciałby ją ode mnie kupić, to po dokładne informacje proszę pisać na mój adres mailowy. Włóczkę można zobaczyć tutaj:)

Morska Fala

2010-03-04T16:10:00.007+01:00

Tak sobie nazwałam moją nową chustę:)

Zaczęłam ją robić jesienią i pozwoliłam przezimować. Upomniała się jednak o chwilę uwagi i oto jest:

Nie korzystałam z konkretnego opisu. Góra podobna jest do Eliiny, ale częściej robiłam dziurki. Z dołem poniosła mnie fala:) Całość prosta i nieskomplikowana.

Zużyłam jeden motek NORO ze starych zasobów. Dziergałam na drutach 4 mm.

Coś dla Zuzi:)

2010-02-25T14:34:00.012+01:00

Dzięki Marii-wr (DZIĘKUJĘ), zamówiłam brakujący motek we Włóczkolandii i dokończyłam wdzianko dla córki.
Inspiracją była ta odsłona Gathered Cardi. Nie miałam opisu, ale to prosty raglan od góry. Plisy dziergałam samymi oczkami prawymi, a nie jak w oryginale ściegiem ryżowym. Zrobiłam też inny kołnierzyk (dorobiłam go na końcu) i zapięłam Zuzinkę pod szyję
- z matczynej troski oczywiście:)))

A tak w gotowym wdzianku, prezentuje się moja Latorośl:

Zuzik wygląda bardzo grzecznie, prawda??? Ale to tylko pozory!!!

Robiłam z wygrzebanej z dna szafy włóczki Maxi, na drutach 5,5mm i 6mm, zużyłam prawie pięć motków. Projekt z serii "szybki, szybszy, najszybszy", pod warunkiem że ma się pod ręką odpowiednią ilość nici:)))

Zrobiłam szal

2010-02-21T11:39:00.027+01:00

Zrobiłam szal i zamknęłam go w pudełku:

Oczywiście zaraz go Wam pokażę, trochę jednak trwało zanim przetrawiłam tę dzierganinę. Ani nie był trudny do zrobienia, ani czasochłonny. Zwyczajnie nie mogłam uwieżyć, że go mam, swój własny. Był dla mnie taki nieosiągalny!!!

Zachwycił mnie ten szal już dawno, ale musiałam dojrzeć zanim chwyciłam za druty. No i potrzebowałam włóczki. Prezent gwiazdkowy okazał się strzałem w dziesiątkę.

Zachwyciły mnie co najmniej trzy wersje tego szala. Projekt Fanaberii, Kocurka i Ilukuduji, który zobaczyłam jako pierwszy, cały w szarościach - mam go też w planach:)))

Oto moja wersja:

Włóczka Knit Picks Bare Merino Wool Lace Weight, druty 4mm. Zużyłam ponad jeden motek, ale szal jest duży 60x200 cm. Całą bordiurę zrobiłam z drugiego motka. Dziękuję Basi za cenne wskazówki, które dotyczyły właśnie bordiury:)))

Szal jest niebywale lekki i delikatny, taki "laceowaty", a ja marzę jeszcze o takim mięsistym, jaki zrobiły wymienione wcześniej Dziewiarki!!!

Ursant - odezwij się proszę na maila, to prześlę Ci wzór na bolerko!

Jak nie urok, ...

2010-02-16T09:24:00.011+01:00

nie, nie, nie mam zamiaru używać wulgaryzmów!!!
Po prostu przy drugim z kolei projekcie zabrakło mi włóczki. Nie rozpaczam jednak z tego powodu, bo jeśli chodzi o dzierganie jestem osobą niezwykle opanowaną. Nic nie jest w stanie wyprowadzić mnie z równowagi, no prawie nic:)

Zabrakło mi wprawdzie włóczki na wdzianko dla Zuzi:

To nie problem, włóczkę można zamówić. Oczywiście jest jeden warunek, musi być na stanie. Ale co zrobić, jak jej nie ma?

Nie dramatyzować, tylko wziąć się za poprzedni projekt, bo
przyleciało Merino na szal:

Zostało już zwinięte, a jakże:

Tak więc zabieram się do pracy!!!

Gdyby się jednak okazało, że w sklepie Inter-Fox absolutnie nigdzie nie zapodział się jeden motek tej włóczki. Będę miała prośbę. Może u kogoś z Was znalazłby się ów???

Chętnie odkupię!!!

Jestem w ciągu...

2010-02-11T16:11:00.023+01:00

Wpadłam w cug, jak nie "powiem" kto i na razie szans na wyjście z niego nie widzę:))) Nie ma co za dużo pisać, kto mnie zna ten wie.

Dla Zuzi:

Dla Pimposhki :

Mogę już pokazać, bo wiem że dotarły. Prezentuję je "na plaskacza", bo chciałam przekazać Gosi dziewicze egzemplarze! Czekam na fotki właścicielki:)))

Dla szwagra:

Z rozpędu (te pójdą w świat):

Już kupiłam włóczkę na kolejne:

Tak więc jak same widzicie nie jest ze mną dobrze. Nałóg trzyma mnie w swoich szponach i puścić nie ma zamiaru.

Pokazałabym Wam gotowy szal, niestety zabrakło mi włóczki na border, ale już do mnie leci (włóczka nie border) ~_*

Jak doleci, to dokończę i godnie zaprezentuję.

Pamiętacie, że dzisiaj jest TŁUSTY CZWARTEK, idę na jednego:

Smacznego!!!

Spadł na mnie deszcz

2010-02-02T10:45:00.013+01:00

Tytuł może dziwić, zważywszy na aurę za oknem. Spadł na mnie deszcz wyróżnień:

Małgosiu bardzo Ci dziękuję!!!

To dla mnie szalenie miła odmiana, bo ostatnio tonęłam w czerni. Znajoma, której robiłam mitenki z motywem listków, poprosiła mnie o coś w rodzaju szala i o zrobienie czapki dla niej i jej towarzysza. Wzięłam się do pracy, poniżej jej efekty. Mam nadzieję, że coś zobaczycie:)))

Wzory znalazłam na Ravelry. Wszystkie nieco zmodyfikowałam.
Dla zainteresowanych linki:

* Saroyan-Nibyszal
* Lace-leaf-hat
* Claudia

Zadanie wykonałam, ale utwierdziłam się w przekonaniu, że nie przepadam za dzierganiem czarności, dłuży mi się robótka okropnie:((( Zdjęcia też nie wychodzą najlepsze...

Cała w pąsach

2010-01-28T12:48:00.016+01:00

Z rumieńcem wstydu (że dopiero teraz) pokażę Wam chustę, od której wszystko się zaczęło. Od tego czasu minie niebawem rok. Zobaczyłam ją, spodobała mi się, więc kupiłam gazetkę, wzięłam włóczkę, którą miałam pod ręką i zrobiłam pierwszą:

Zamówiłam szlachetniejszą nitkę na ten projekt, ale nie tracąc czasu, wydziergałam drugą:

Włóczka doszła, był czerwiec i zaczęłam robić trzecią:

... i niewiedzieć dlaczego odłożyłam robótkę:(

Zaczęłam robić inne rzeczy, w tym tysiąc pięćset sto dziewięćset szali, a ta bidula leżała cichutko. Pod koniec roku wzięłam ją w swoje ręce i wreszcie dokończyłam:

Chusta jest delikatna, mięciutka, ...moja najulubieńsza:)))

Ogłaszam,...

2010-01-18T19:23:00.011+01:00

ogłaszam, że odbyło się losowanie:

W niebieskiej kuli znalazły się imiona/nicki osób, które wpisały się pod wskazanym przeze mnie postem oraz kilka osób, które wyraziły chęć wzięcia udziału w losowaniu i wpisały się pod postem "Miała baba włóczkę".

A zwyciężczynią jest....

Tadam:

Proszę zatem Pimposhkę o kontakt w celu ustalenia fasonu, koloru i rodzaju włóczki:)))

Dodam jeszcze, że na kolażach jest 77 projektów...

15 stycznia minęła pierwsza rocznica mojego blogowania. Dziękuję Wszystkim odwiedzającym mojego bloga. Szczególnie pozdrawiam Osoby pozostawiające ślad swoich wizyt. Każdy komentarz sprawia mi ogromną radość, a pochwały mobilizują mnie do pracy:)
Cieszę się, że mogę z Wami korespondować, czasami pomóc i korzystać z Waszych doświadczeń i pomocy!!! DZIĘKUJĘ:)))

Miała baba włóczkę

2010-01-14T11:20:00.010+01:00

Trochę za dużo na kamizelkę, ale za mało na swetrzycho. Jednak chęć zamienienia kłębków na coś, co można na siebie włożyć była ogromna. Zajrzałam więc na Ravelry i wybór padł na model chętnie dziergany. Mnie ujęła ta wersja:

Odpaliłam drutki i proszę:

Miałam nieco cieńszą nitkę niż w oryginale, dlatego musiałam poprzeliczać oczka na swoją wersję tego sweterka. Robiłam na drutach 5mm, zużyłam prawie pięć motków włóczki. Tym razem nie miałam kłopotow z guzikami, bo te malowane od razu mi się spodobały:)

Jest jeszcze jedna wersja Shalom Cardigan, którą mam w planach:

Kolor i guziki przez całą plisę prezentują się według mnie wspaniale!

Miałam problem z opublikowaniem poprzedniego posta. Pojawił się dopiero na drugi dzień. Nie mam pojęcia dlaczego? W każdym razie chętnych na czapę proszę o wpisy:)))

Zestawienie

2010-01-12T18:29:00.009+01:00

Widziałam na kilku blogach podsumowanie dokonań minionego roku. Spróbowałam zrobić to samo, ale nie było to takie łatwe.Poniżej przedstawię Wam ukończone w 2009 roku projekty:

Nie jestem do końca pewna, czy zamieściłam wszystko? Na pewno kilka czapek przeoczyłam .~_*.
Mam propozycję:) Może ktoś zechce policzyć projekty z kolaży (mając na względzie fakt, że na niektórych zdjęciach jest po kilka rzeczy lub niektóre rzeczy są w kilku egzemlarzach!!!).
Dla zwycięzccy przewidziałam nagrodę w postaci ... CZAPKI/BERETU... Model możecie sobie wybrać spośród tych, które robiłam. Dorzucam jeszcze ten, który obecnie mam na drutach:

Co do rodzaju i kolorystyki włóczki też się dogadamy:)))

Niebawem minie pierwsza rocznica mojego blogowania i myślę, że mała niespodzianka będzie stosowna, a z tym liczeniem to żart!!! Ale może ktoś chciałby mieć czapkę mojej produkcji???

Zatem chętnych proszę o wpisy pod tym postem. Czekam do niedzieli, a w poniedziałek będzie losowanko:)))

Lenka

2009-12-31T12:16:00.017+01:00

Mała Lenka miała przyjść na świat 10 stycznia, ale postanowiła zrobić rodzicom prezent pod choinkę:)
Ja natomiast postanowiłam zrobić coś dla Niej:

Ale żeby starszej siostrze nie było przykro, musiałam i Jej coś podarować:)
Przypomniałam sobie czapkę, którą widziałam u Effci.

Dla Marianny:

Do zdjęcia pozuje mi mój Synek, który zresztą tak jak Lena "podarował" się nam pod choinkę, zamiast przyjść na świat w styczniu. Mam nadzieję, że wybaczy mi kiedyś te 'babskie stylizacje'?!

Małgorzata obdarowała mnie tym wyróżnieniem:

Jest mi szalenie miło i pięknie DZIĘKUJĘ!!!

To tyle na ten Rok. Do przeczytania w Nowym 2010 Roku!!!! WSZYSTKIEGO RADOSNEGO:)))

Wypada odmówić?

2009-12-28T19:28:00.035+01:00

Może i wypada, ale ja nie potrafiłam. Dlatego nie pokażę dzisiaj sweterka, tylko drobiazgi, które zrobiłam jeszcze przed świętami.

Zadzwoniła do mnie ciocia i poprosiła o zrobienie czapki i szalika dla wnuczki pod choinkę.

Zatem proszę:

Wydziergałam takie oto coś. Zapewniam Was, że w rzeczywistości prezentuje się lepiej, ale zdjęcie robiłam w ciemnościach:( Włóczka jest efektowna, ale niezbyt przytuaśna, dlatego od wewnątrz zrobiłam drugą, mięciutką i delikatną:). Do tego zamiast szalika pomniejszoną wersję zawijasa z falbanką.

Znajome siostry poprosiły o mitenki:

Projekt własny, choć drugie inspirowane robionymi wcześniej (wymyśliłam sobie motyw listków i inne wykończenie przy palcach).

Siostrzeniec poprosił o komplet dla koleżanki:

Znowu nie popisałam się fotką robioną w ciemnościach, ale ...

Siostrzenica zapragnęla mieć czapkę dwustronną:

Pomyślałam, że przydało by się coś jeszcze... i zrobiłam rękawiczkę:

... a nawet dwie:

Sama mam takie rękawiczki jeszcze z czasów szkolnych i noszę je do dzisiaj:) Po raz pierwszy robiłam rękawiczki od palców, ale bardzo spodobał mi się ten sposób, a jeszcze bardziej sposób nabierania oczek.

Mam jedną "komórkową" fotkę " w trakcie":

Trochę się nacięłam niteczek i miałam nieco przetykania .~_*.

Mimo wszystko zdążyłam również i upiec, i ugotować wszystkie zaplanowane świąteczne potrawy:)

Na koniec pokażę, co znalazłam pod choinką:

Bardzo grube druty (właśnie takie jakie potrzebuję) jedne niklowane, drugie akrylowe, włóczkę i kalendarz. W tej sytuacji, same rozumiecie, że nie mogę wziąć się za sweterek, tylko przerobić na coś pięknego to merino 100% :)))